Καλοκαίριασε!

Από την Πρώτη παραλιακή μας απόπειρα! Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!                                                     Συμβουλή Σαββατοκύριακου: Κάντε κάτι καλοκαιρινό!                           Επανερχόμεθα!!

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ : "Υπόσχεση είναι μοναχά, για αγώνα, Υπόσχεση"

Καλό μήνα! 1η Μαϊου Σήμερα, ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών. Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαϊου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας. 

Στα εγχώρια χωροχρονικά δρώμενα, αξίζει να θυμηθούμε σήμερα, έναν σπουδαίο πολιτικό άνδρα της Αριστεράς, με ήθος και όραμα, που "σκοτώθηκε" (μάλλον, δολοφονήθηκε), την 1η Μαϊου 1976, σε ηλικία, 38 ετών. Ήταν λίγες ημέρες, πριν την αποκάλυψη των φακέλων, σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Μετά τον θάνατό του, η αποκάλυψη των φακέλων, δεν έγινε ποτέ. Ο Παναγούλης, υπήρξε πολιτικός και ποιητής, και πάνω απ΄όλα, ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πνεύμα. 

Δραστηριοποιήθηκε κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών και έγινε παγκοσμίως γνωστός, για την θαρραλέα του πράξη, όταν αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο στις 13 Αυγούστου 1968, καθώς και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς φυλάκισής του, ανάμεσα στα καθημερινά και αποκρουστικά βασανιστήρια που υφίστατο, γράφει τα καλύτερα ποιήματά του, στον τοίχο του κελιού του, ή σε μικροσκοπικά παλιόχαρτα, με μελάνι, πολλές φορές το ίδιο του το αίμα. Χαρακτηριστικό, και ένα από τα πιο γνωστά ποιήματά του, καθώς εν συνεχεία, μελοποιήθηκε από το Θεοδωράκη και ερμηνεύτηκε από τη Φαραντούρη, είναι "ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ" ("Πάλης ξεκίνημα").

Στην μεταπολίτευση, εκλέχθηκε βουλευτής της Β' Αθηνών με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.), στις 17 Νοεμβρίου 1974. Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών. Λίγο μετά την εκλογή του, έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματός του, και παραιτείται, εξαιτίας, "ύποπτων" στοιχείων που είχε συγκεντρώσει για την πιθανή συμμετοχή - συνεργασία το Δημητρίου Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς. Παρέμεινε όμως, στη Βουλή των Ελλήνων, ως ανεξάρτητος Βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του, και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνική Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ, και τον Δημήτριο Τσάτσο. Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις, αλλά και απειλές για τη ζωή του, προκειμένου να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, απειλητικά μηνύματα, κ.τ.λ. Σκοτώνεται την Πρωτομαγιά του 1976 κατόπιν τροχαίο ατυχήματος στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης, λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).

Ὑπόσχεση

(γραμμένη στὴν ἀπομόνωση στὸ Μπογιάτι,
τὸν Φλεβάρη τοῦ 1972. «Γράφτηκε
-σημειώνει ὁ ποιητὴς Ἀλέκος Παναγούλης-
ὄχι γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὰ δάκρυα
ποὺ ὁ πόνος καὶ ἡ ὀργὴ ἀνέβαζαν στὰ μάτια,
μὰ γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει μιὰ ἀπόφαση.
Ἁπλοϊκὰ γραμμένο ἴσως, μὰ εἶναι ἕνας ὅρκος»
Τὰ ποιήματα - ἐκδόσεις Παπαζήση).

Τὰ δάκρυα ποὺ στὰ μάτια μας
θὰ δεῖτε ν᾿ ἀναβρύζουν
ποτὲ μὴν τὰ πιστέψετε
ἀπελπισιᾶς σημάδια.

Ὑπόσχεση εἶναι μοναχὰ
γι᾿ Ἀγώνα ὑπόσχεση».

"Άλλα ζητεί η ψυχή σου, κι άλλα κλαίει" - Κωνσταντίνος Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια, και πέθανε ακριβώς την ίδια μέρα, στην ίδια πόλη, 70 χρόνια μετά. Με γονείς εμπόρους και Κωνσταντινουπολίτες στην καταγωγή, έζησε σχετικά πλουσιοπάροχα τα πρώτα χρόνια της ζωής του, αλλά η κατάσταση δυσκόλεψε, μετά το θάνατο του πατέρα του. Μετακόμισε με την οικογένειά του, αρχικά στην Αγγλία, και ύστερα στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι που προσλήφθηκε από την Υπηρεσία Αδρεύσεων της Αλεξάνδρειας, οπότε και επέστρεψε στη γενέτειρά. 
Από τις αρχές του 20ου αιώνα, ο Καβάφης, είχε γνωριστεί με το Γρηγόρη Ξενόπουλο, στον οποίο έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματά του, κι έτσι ο τελευταίος, αποφασίζει το 1903 να δημοσιεύσει στον Τύπο, ένα άρθρο σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον σύστησε στην ελληνική διανόηση η οποία τον υποδέχτηκε με ιδιαίτερη επιφύλαξη, και κάπου εκεί ξεκίνησε η κόντρα του Αλεξανδρινού ποιητή με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς ήταν ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό, ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με κοσμητικά επίθετα. Καμία δηλαδή σχέση, με τις μοντέρνες τεχνοτροπίες και τον ελεύθερο στίχο του Καβάφη. 
Στο μέλλον, κάποιοι θα κρίνουν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του, λέγοντας πως αν δεν συνέτρεχε αυτό το χαρακτηριστικό δε θα ήταν ο Καβάφης ("Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Joyrnal of the Hellenic Diaspora"). Όμως, το ίδιο το εύρος της ποιητικής του συλλογής, διαψεύδει αυτή τη θεωρία, διότι καταπιάνεται -πέρα από τον έρωτα  - με τη Φιλοσοφία, την Ιστορία, το θάνατο, τη θλίψη του παρελθόντος, το άγχος του μέλλοντος, τη μοναξιά και την απελπισία. Στις 29 Απριλίου 1933, πεθαίνει στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας, χτυπημένος από καρκίνο στο λάρυγγα.

Ο Κάβαφης, όσο ζούσε, δεν εξέδωσε ποτέ ολόκληρο το ποιητικό του έργο, το οποίο, άλλωστε, συμπλήρωνε ως την τελευταία στιγμή της ζωής του. Ούτε, φυσικά, πραγματοποίησε ποτέ μια κανονικά εμπορική έκδοση. Ακολούθησε ένα δικό του, ιδιόρρυθμο σύστημα έκδοσης και κυκλοφορίας του έργου. Υπήρξαν τρία διαφορετικά στάδια εκδοτικής τακτικής, σε «μονόφυλλα», «τεύχη» και «συλλογές», τα οποία αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές φάσεις στην ιστορία της καβαφικής ποίησης. Η μέθοδος των «μονόφυλλων» χρησιμοποιείται από το 1891 ως και το 1904, οπότε ο ποιητής τυπώνει το πρώτο «τεύχος» με 21 ποιήματα. Η πρώτη χρονολογική «συλλογή » του κυκλοφόρησε, ιδιωτικά πάντα κατά την πάγια τακτική του, το 1912 και η πρώτη θεματική «συλλογή» του το 1917. Για πρώτη φορά συγκεντρωμένο ολόκληρο το σώμα της αναγνωρισμένης καβαφικής ποίησης, κυκλοφόρησε το 1935. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ο Καβάφης, έγραφε στα ελληνικά.

Συνολικά τα ποιήματα του είναι 154. Επιπλέον θα πρέπει να υπολογιστούν άλλα 75 που παρέμειναν ανέκδοτα εώς το 1968 και τα οποία βρέθηκαν στο Αρχείο του ή σε χέρια φίλων του καθώς και 27 ποιήματα που δημοσίευσε μεν ο ίδιος μεταξύ 1886 και 1898 αλλά που αργότερα τα αποκήρυξε. Υπήρξαν και κάποια πεζά, δοκίμια, μελέτες.

Σύμφωνα με διευκρινίσεις και υποδείξεις του ποιητή, τα ποιήματά του κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες: τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά. Αν και στην αρχή η ποίηση του Κ.Π. Καβάφη συνάντησε την εχθρότητα και την επιφύλαξη του πνευματικού κόσμου, με τον καιρό επιβλήθηκε στη συνείδηση όλων σαν ένας ιδιόμορφος αλλά μεστός και γεμάτος με ουσιαστικό περιεχόμενο ποιητής που δεν ενδιαφερόταν για την εξωτερική εμφάνιση του στίχου του αλλά μονάχα για τον εσωτερικό στοχασμό, τη φιλοσοφική σκέψη και το στοχαστικό δίδαγμα.

Μετά θάνατον, ο Καβάφης έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης από ποιητές και μελετητές του έργου του σε όλο τον κόσμο. Τα ποιήματά του εκδόθηκαν και εκδίδονται σε συλλογές, ενώ πρόκειται και για τον πιο πολυμεταφρασμένο Νεοέλληνα λογοτέχνη. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, ολλανδέζικα, αραβικά, γιαπωνέζικα, αρμένικα, ινδικά, σλαβικές γλώσσες και σε πάρα πολλές άλλες γλώσσες.

Στην οδό Λέψιους στην Αλεξάνδρεια, το διαμέρισμα του Καβάφη έχει μετατραπεί σε μουσείο με εκδόσεις, χειρόγραφα, μεταφράσεις, δημοσιεύματα και έργα τέχνης εμπνευσμένα από το έργο του, πλούσιο φωτογραφικό, φιλολογικό και άλλο υλικό.

Η Σατράπεια

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις. 

Γιατί ο Κωστής Παλαμάς απαξίωσε την ποίηση του Καβάφη, ενώ και ο Ξενόπουλος τον υμνούσε 18/10/2014 Κατηγορίες: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ετικέτες: Αλξάνδρεια, ΕΛΛΑΔΑ, καρκίνος στο λάρυγγα, Κωνσταντίνος Καβάφης, Κωνσταντινούπολη, Κωστής Παλαμάς, Λίβερπουλ, ομοφυλοφυλία kavafis Ένοχοι και Αθώοι Ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1863 στην Αλεξάνδρεια. Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αλλά από τα μέσα του 1850 εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια κι ο πατέρας του Καβάφη έγινε καταξιωμένος έμπορος βαμβακιού με πολλές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα παιδικά του χρόνια πλουσιοπάροχα και ξέγνοιαστα μέχρι το θάνατο του πατέρα του 1870. Ήταν μόλις επτά χρονών όταν ορφάνεψε. Η απώλειά του προκάλεσε απόγνωση στη 10μελή οικογένεια που έπρεπε να διαχειριστεί και μια απαιτητική επιχείρηση σε μια δυναμική και απρόβλεπτη αγορά. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Η οικογένεια του Καβάφη λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε την Αγγλία, ύστερα από απόφαση της μητέρας του ποιητή. Ο πατέρας του εξήγαγε συχνά προϊόντα στο Λίβερπουλ, πόλη με μεγάλο λιμάνι και σημαντική εμπορική δραστηριότητα κι έτσι η οικογένεια έζησε εκεί για επτά χρόνια. Ο Καβάφης πέρασε τα επόμενα χρόνια της εφηβείας του στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ποίηση. Εντυπωσιάστηκε με τον λυρισμό του Σαίξπηρ και την σκοτεινιά του Όσκαρ Ουάιλντ. Η εταιρία- κολοσσός που είχε δημιουργήσει ο Πέτρος Καβάφης, πατέρας του Κωνσταντίνου, πέρασε στην διοίκηση των παιδιών του. Τα μεγαλύτερα αδέρφια όμως του Καβάφη απέτυχαν. Παράλληλα με την οικονομική κρίση του 1873, η εταιρία χρεοκόπησε και πολλοί ήταν οι πελάτες που απαιτούσαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Η οικογένεια για να ξεφύγει αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε εκεί μέχρι το 1882. Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι συγκρούσεις την Αίγυπτο μεταξύ Ευρωπαίων και Αιγυπτίων. Αποτέλεσμα ήταν και η μαζική φυγή πολλών Ελλήνων. Οι Καβάφηδες πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου του 1882 ο βρετανικός στόλος βομβάρδισε την Αλεξάνδρεια. Το πατρικό σπίτι του Καβάφη χτυπήθηκε και μέσα στα ερείπια και τη φωτιά χάθηκαν όλα τα γραπτά και τα βιβλία που ο Καβάφης είχε συλλέξει με επιμέλεια. Κωνσταντινούπολη και επιστροφή στην Αλεξάνδρεια Τα τρία χρόνια που έζησε ο Καβάφης στην Κωνσταντινούπολη έμενε με την μητέρα του και τους αδερφούς του στο σπίτι του παππού τους. Οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και η έλλειψη προσωπικού χώρου ενέτεινε το πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Καβάφης συνέχισε να γράφει ποιήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που έκανε έρωτα με άνδρα και ανακάλυψε οριστικά την σεξουαλική του κλίση, μετά τους πειραματισμούς του στην Αγγλία. Ύστερα από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδερφών του, ο Καβάφης το 1885, γύρισε στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε αλεξανδρινές εφημερίδες και ως βοηθός ενός αδερφού του σε χρηματιστηριακή εταιρία. Έπειτα από ραντεβού προσλαμβάνεται στην Υπηρεσία Αρδεύσεων της Αλεξάνδρειας. Δεν του άρεσε η θέση και η ρουτίνα του γραφείου, αλλά παρέμεινε εκεί 30 χρόνια μέχρι που τελικά παραιτήθηκε το 1922. Σιχαινόταν την δουλειά του δημόσιου υπάλληλου και εργαζόταν μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Η Ελλάδα και ο Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Καβάφης έζησε με την μητέρα μέχρι τον θάνατο της το 1899 και έπειτα με τους ανύπαντρους αδερφούς του. Τα χρόνια που έζησε μόνος επικεντρώθηκε στην συγγραφή ποιημάτων. Ίσως λόγω της φύσης ορισμένων ποιημάτων του που ήταν ερωτικά με ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα, ο Καβάφης προτίμησε να μην τα εκδώσει. Αρκέστηκε στο να τα διαβάζει και να τα διανέμει σε λίγους φίλους και αγαπημένα του πρόσωπα. Στο πρώτο ταξίδι που έκανε στην Ελλάδα γνώρισε τον συγγραφέα Γρηγόρη Ξενόπουλο και δημιούργησαν μια δυνατή φιλία. Ο Καβάφης του έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματα του. Το 1903 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει ένα άρθρο στην εφημερίδα «Παναθήναια» σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον συστήνει στην ελληνική διανόηση που αμέσως αναγνωρίζει το ταλέντο και την αυθεντικότητα των ποιημάτων του, καθώς δε μιμείται κανένα γνωστό ποιητικό στυλ. Τα ποιήματά του έχουν μια εξαιρετική δύναμη. Ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα και αρκετά σημαντικά πρόσωπα της λογοτεχνία, έπειτα από την ανάγνωση του άρθρου ταξίδεψαν στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι του συγγραφέα για να συζητήσουν και να τον δουν από κοντά. Εκείνη περίπου την εποχή ξεκίνησε και η κόντρα του με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς , ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, μιας γενιάς που γνώριζε σταδιακή παρακμή, δεν υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα καινούρια μορφολογικά μονοπάτια πάνω στα οποία πατούσε η ποίηση του Καβάφη. Ο Παλαμάς σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτη Καβάφη δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό και ο λυρισμός της ποίησης του πήγαζε κυρίως από την περιγραφή της φύσης. Ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με πολλά κοσμητικά επίθετα. Ο Καβάφης έφερε μοντέρνες τεχνοτροπίες με ελεύθερο στίχο. Τα θέματα που τον απασχολούσαν ήταν τόσο διαφορετικά… Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Παλαμά που δήλωνε ότι «τα ποιήματά του Καβάφη ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αργότερα σχολίασε για την κόντρα του Παλαμά με τον Καβάφη: «Τεράστιο θέμα αυτό. Ο Παλαμάς άλλοτε ήταν λυσσασμένος απέναντι στον Καβάφη και άλλοτε πιο μετριοπαθής στις δηλώσεις του. Φοβούνταν τον Καβάφη διότι διαισθανόταν ότι το μέλλον ανήκει στον Καβάφη, που κατέκτησε την παγκόσμια αποδοχή. Ο μεγάλος Παλαμάς κατέρρευσε, και αυτό είναι γεγονός. Δεν ενδιαφέρει πια κανέναν η κόντρα μεταξύ τους. Ο Καβάφης, όπως είχα πει και στο παρελθόν, καλπάζει! Ξέρεις τι θα πει να πληθαίνουν οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε πιστεύουν; Ας αναλογιστούμε πόσοι σήμερα έχουν αυτή την τύχη». Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια «Αν ο Καβάφης δεν ήταν ομοφυλόφιλος, δεν θα ήταν ο Καβάφης» Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα για τον Καβάφη στο «Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Journal of the Hellenic Diaspora». Κάποιοι έκριναν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του. Ο ποιητής όμως δεν έγραψε μόνο ποιήματα ερωτικά. Άλλωστε, η ποιητική του συλλογή είναι χωρισμένη σε ποιήματα Φιλοσοφικά, Ερωτικά και Ιστορικά. Ο Καβάφης υπήρξε λάτρης της ιστορίας κυρίως της ελληνικής και της ρωμαϊκής. Αυτή η γνώση αποτυπώνεται και σε αρκετά ποιήματα του όπως είναι οι Θερμοπύλαι, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και Περιμένοντας τους βαρβάρους. Το 1930 διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα και το 1932 υποβλήθηκε σε τραχειοτομή. Στις 29 Απριλίου του 1933, ανήμερα των γενεθλίων του πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν 70 χρόνων. Ο Καβάφης ήταν σαρωτικός στη θεματολογία του. Ζητήματα όπως ο θάνατος, η απελπισία, η μοναξιά, η αισιοξοδία, η ευρυμάθεια, η θλίψη του παρελθόντος και το άγχος του μέλλοντος αγγίζονται με τη μοναδική του γραφή και αντέχουν σε όλες τις κοινωνίες, σε όλο τον κόσμο όπου έχουν μεταφραστεί. «Η Ιθάκη», όπου αναδεικνύει την αξία της διαδρομής και τα βιώματα του ταξιδιού, που είναι όλη μας η ζωή, έχει επηρεάσει την παγκόσμια λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Στίχοι από τα ποιήματά του έχουν μπει στην καθημερινή επικοινωνία για να δηλώσουν σκέψεις και συμπεράσματα, όπως «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους» ή «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» ή «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Απ’ τες εννιά Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό {…} Το είδωλον του νέου σώματός μου ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά• πένθη της οικογένειας, χωρισμοί, αισθήματα δικών μου, αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. Κ.Π. Καβάφης. Έχει χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς λογοτέχνες ως ο Ποιητής των Ποιητών(Poet’s Poet) επειδή είναι ο πιο αγαπητός ποιητής, ειδικά ανάμεσα στους έφηβους, που τελικά τον διαβάζουν μέχρι την ώριμη ηλικία. Ψέμματα; Τα κεριά Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

Γιατί ο Κωστής Παλαμάς απαξίωσε την ποίηση του Καβάφη, ενώ και ο Ξενόπουλος τον υμνούσε 18/10/2014 Κατηγορίες: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ετικέτες: Αλξάνδρεια, ΕΛΛΑΔΑ, καρκίνος στο λάρυγγα, Κωνσταντίνος Καβάφης, Κωνσταντινούπολη, Κωστής Παλαμάς, Λίβερπουλ, ομοφυλοφυλία kavafis Ένοχοι και Αθώοι Ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1863 στην Αλεξάνδρεια. Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αλλά από τα μέσα του 1850 εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια κι ο πατέρας του Καβάφη έγινε καταξιωμένος έμπορος βαμβακιού με πολλές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα παιδικά του χρόνια πλουσιοπάροχα και ξέγνοιαστα μέχρι το θάνατο του πατέρα του 1870. Ήταν μόλις επτά χρονών όταν ορφάνεψε. Η απώλειά του προκάλεσε απόγνωση στη 10μελή οικογένεια που έπρεπε να διαχειριστεί και μια απαιτητική επιχείρηση σε μια δυναμική και απρόβλεπτη αγορά. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Η οικογένεια του Καβάφη λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε την Αγγλία, ύστερα από απόφαση της μητέρας του ποιητή. Ο πατέρας του εξήγαγε συχνά προϊόντα στο Λίβερπουλ, πόλη με μεγάλο λιμάνι και σημαντική εμπορική δραστηριότητα κι έτσι η οικογένεια έζησε εκεί για επτά χρόνια. Ο Καβάφης πέρασε τα επόμενα χρόνια της εφηβείας του στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ποίηση. Εντυπωσιάστηκε με τον λυρισμό του Σαίξπηρ και την σκοτεινιά του Όσκαρ Ουάιλντ. Η εταιρία- κολοσσός που είχε δημιουργήσει ο Πέτρος Καβάφης, πατέρας του Κωνσταντίνου, πέρασε στην διοίκηση των παιδιών του. Τα μεγαλύτερα αδέρφια όμως του Καβάφη απέτυχαν. Παράλληλα με την οικονομική κρίση του 1873, η εταιρία χρεοκόπησε και πολλοί ήταν οι πελάτες που απαιτούσαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Η οικογένεια για να ξεφύγει αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε εκεί μέχρι το 1882. Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι συγκρούσεις την Αίγυπτο μεταξύ Ευρωπαίων και Αιγυπτίων. Αποτέλεσμα ήταν και η μαζική φυγή πολλών Ελλήνων. Οι Καβάφηδες πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου του 1882 ο βρετανικός στόλος βομβάρδισε την Αλεξάνδρεια. Το πατρικό σπίτι του Καβάφη χτυπήθηκε και μέσα στα ερείπια και τη φωτιά χάθηκαν όλα τα γραπτά και τα βιβλία που ο Καβάφης είχε συλλέξει με επιμέλεια. Κωνσταντινούπολη και επιστροφή στην Αλεξάνδρεια Τα τρία χρόνια που έζησε ο Καβάφης στην Κωνσταντινούπολη έμενε με την μητέρα του και τους αδερφούς του στο σπίτι του παππού τους. Οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και η έλλειψη προσωπικού χώρου ενέτεινε το πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Καβάφης συνέχισε να γράφει ποιήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που έκανε έρωτα με άνδρα και ανακάλυψε οριστικά την σεξουαλική του κλίση, μετά τους πειραματισμούς του στην Αγγλία. Ύστερα από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδερφών του, ο Καβάφης το 1885, γύρισε στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε αλεξανδρινές εφημερίδες και ως βοηθός ενός αδερφού του σε χρηματιστηριακή εταιρία. Έπειτα από ραντεβού προσλαμβάνεται στην Υπηρεσία Αρδεύσεων της Αλεξάνδρειας. Δεν του άρεσε η θέση και η ρουτίνα του γραφείου, αλλά παρέμεινε εκεί 30 χρόνια μέχρι που τελικά παραιτήθηκε το 1922. Σιχαινόταν την δουλειά του δημόσιου υπάλληλου και εργαζόταν μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Η Ελλάδα και ο Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Καβάφης έζησε με την μητέρα μέχρι τον θάνατο της το 1899 και έπειτα με τους ανύπαντρους αδερφούς του. Τα χρόνια που έζησε μόνος επικεντρώθηκε στην συγγραφή ποιημάτων. Ίσως λόγω της φύσης ορισμένων ποιημάτων του που ήταν ερωτικά με ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα, ο Καβάφης προτίμησε να μην τα εκδώσει. Αρκέστηκε στο να τα διαβάζει και να τα διανέμει σε λίγους φίλους και αγαπημένα του πρόσωπα. Στο πρώτο ταξίδι που έκανε στην Ελλάδα γνώρισε τον συγγραφέα Γρηγόρη Ξενόπουλο και δημιούργησαν μια δυνατή φιλία. Ο Καβάφης του έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματα του. Το 1903 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει ένα άρθρο στην εφημερίδα «Παναθήναια» σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον συστήνει στην ελληνική διανόηση που αμέσως αναγνωρίζει το ταλέντο και την αυθεντικότητα των ποιημάτων του, καθώς δε μιμείται κανένα γνωστό ποιητικό στυλ. Τα ποιήματά του έχουν μια εξαιρετική δύναμη. Ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα και αρκετά σημαντικά πρόσωπα της λογοτεχνία, έπειτα από την ανάγνωση του άρθρου ταξίδεψαν στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι του συγγραφέα για να συζητήσουν και να τον δουν από κοντά. Εκείνη περίπου την εποχή ξεκίνησε και η κόντρα του με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς , ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, μιας γενιάς που γνώριζε σταδιακή παρακμή, δεν υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα καινούρια μορφολογικά μονοπάτια πάνω στα οποία πατούσε η ποίηση του Καβάφη. Ο Παλαμάς σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτη Καβάφη δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό και ο λυρισμός της ποίησης του πήγαζε κυρίως από την περιγραφή της φύσης. Ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με πολλά κοσμητικά επίθετα. Ο Καβάφης έφερε μοντέρνες τεχνοτροπίες με ελεύθερο στίχο. Τα θέματα που τον απασχολούσαν ήταν τόσο διαφορετικά… Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Παλαμά που δήλωνε ότι «τα ποιήματά του Καβάφη ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αργότερα σχολίασε για την κόντρα του Παλαμά με τον Καβάφη: «Τεράστιο θέμα αυτό. Ο Παλαμάς άλλοτε ήταν λυσσασμένος απέναντι στον Καβάφη και άλλοτε πιο μετριοπαθής στις δηλώσεις του. Φοβούνταν τον Καβάφη διότι διαισθανόταν ότι το μέλλον ανήκει στον Καβάφη, που κατέκτησε την παγκόσμια αποδοχή. Ο μεγάλος Παλαμάς κατέρρευσε, και αυτό είναι γεγονός. Δεν ενδιαφέρει πια κανέναν η κόντρα μεταξύ τους. Ο Καβάφης, όπως είχα πει και στο παρελθόν, καλπάζει! Ξέρεις τι θα πει να πληθαίνουν οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε πιστεύουν; Ας αναλογιστούμε πόσοι σήμερα έχουν αυτή την τύχη». Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια «Αν ο Καβάφης δεν ήταν ομοφυλόφιλος, δεν θα ήταν ο Καβάφης» Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα για τον Καβάφη στο «Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Journal of the Hellenic Diaspora». Κάποιοι έκριναν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του. Ο ποιητής όμως δεν έγραψε μόνο ποιήματα ερωτικά. Άλλωστε, η ποιητική του συλλογή είναι χωρισμένη σε ποιήματα Φιλοσοφικά, Ερωτικά και Ιστορικά. Ο Καβάφης υπήρξε λάτρης της ιστορίας κυρίως της ελληνικής και της ρωμαϊκής. Αυτή η γνώση αποτυπώνεται και σε αρκετά ποιήματα του όπως είναι οι Θερμοπύλαι, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και Περιμένοντας τους βαρβάρους. Το 1930 διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα και το 1932 υποβλήθηκε σε τραχειοτομή. Στις 29 Απριλίου του 1933, ανήμερα των γενεθλίων του πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν 70 χρόνων. Ο Καβάφης ήταν σαρωτικός στη θεματολογία του. Ζητήματα όπως ο θάνατος, η απελπισία, η μοναξιά, η αισιοξοδία, η ευρυμάθεια, η θλίψη του παρελθόντος και το άγχος του μέλλοντος αγγίζονται με τη μοναδική του γραφή και αντέχουν σε όλες τις κοινωνίες, σε όλο τον κόσμο όπου έχουν μεταφραστεί. «Η Ιθάκη», όπου αναδεικνύει την αξία της διαδρομής και τα βιώματα του ταξιδιού, που είναι όλη μας η ζωή, έχει επηρεάσει την παγκόσμια λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Στίχοι από τα ποιήματά του έχουν μπει στην καθημερινή επικοινωνία για να δηλώσουν σκέψεις και συμπεράσματα, όπως «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους» ή «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» ή «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Απ’ τες εννιά Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό {…} Το είδωλον του νέου σώματός μου ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά• πένθη της οικογένειας, χωρισμοί, αισθήματα δικών μου, αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. Κ.Π. Καβάφης. Έχει χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς λογοτέχνες ως ο Ποιητής των Ποιητών(Poet’s Poet) επειδή είναι ο πιο αγαπητός ποιητής, ειδικά ανάμεσα στους έφηβους, που τελικά τον διαβάζουν μέχρι την ώριμη ηλικία. Ψέμματα; Τα κεριά Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα "Φωνές" Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα «Φωνές» Close Όταν ο Ευφράτης έγινε κόκκινος απ’ το αίμα των Αρμενίων. Η γενοκτονία που δεν αναγνώρισαν ποτέ οι Τούρκοι και η δίκη - παρωδία των "υπευθύνων" που εξόργισε τον Αμερικανό πρόεδρο Ρούσβελτ 118 5 1 2 Ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ ξεκίνησε το Καράτε και το μπαλέτο για να σταματήσουν να τον δέρνουν στο σχολείο. Παντρεύτηκε πέντε φορές. Ο εθισμός στα ναρκωτικά και η βοήθεια του Τσακ Νορίς Ένα από τα παιδάκια δίπλα στον Βενιζέλο έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας; Αναγνωρίζετε ποιο είναι; Στην ίδια κατηγορία YODA 1 Ο Γιόντα του «Πολέμου των Αστρων» βρέθηκε σε μεσαιωνικό χειρόγραφο! Απίστευτη ομοιότητα με το πλάσμα που διακοσμεί παπική επιστολή με την βιβλική ιστορία του Σαμψών intouchables real Ο παραπληγικός αριστοκράτης και ο βοηθός του, πρώην κατάδικος. Οι αταίριαστοι που δημιούργησαν μια αξεπέραστη φιλία που συγκίνησε και έγινε ταινία Gustav_Klimt_016 Γκούσταβ Κλιμτ. Ο ζωγράφος που πούλησε έναν πίνακά του για 135 εκατ. δολάρια και τα έργα του προκάλεσαν ένταση ακόμη και στη βουλή Η Δέλτα, ανέθρεψε τις κόρες της υποδειγματικά. Φωτογραφία: Ιστορικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη «Ίων, σε περιμένω και σε αγαπώ σαν Μήδεια. Το ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

Γιατί ο Κωστής Παλαμάς απαξίωσε την ποίηση του Καβάφη, ενώ και ο Ξενόπουλος τον υμνούσε 18/10/2014 Κατηγορίες: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ετικέτες: Αλξάνδρεια, ΕΛΛΑΔΑ, καρκίνος στο λάρυγγα, Κωνσταντίνος Καβάφης, Κωνσταντινούπολη, Κωστής Παλαμάς, Λίβερπουλ, ομοφυλοφυλία kavafis Ένοχοι και Αθώοι Ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1863 στην Αλεξάνδρεια. Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αλλά από τα μέσα του 1850 εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια κι ο πατέρας του Καβάφη έγινε καταξιωμένος έμπορος βαμβακιού με πολλές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα παιδικά του χρόνια πλουσιοπάροχα και ξέγνοιαστα μέχρι το θάνατο του πατέρα του 1870. Ήταν μόλις επτά χρονών όταν ορφάνεψε. Η απώλειά του προκάλεσε απόγνωση στη 10μελή οικογένεια που έπρεπε να διαχειριστεί και μια απαιτητική επιχείρηση σε μια δυναμική και απρόβλεπτη αγορά. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Η οικογένεια του Καβάφη λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε την Αγγλία, ύστερα από απόφαση της μητέρας του ποιητή. Ο πατέρας του εξήγαγε συχνά προϊόντα στο Λίβερπουλ, πόλη με μεγάλο λιμάνι και σημαντική εμπορική δραστηριότητα κι έτσι η οικογένεια έζησε εκεί για επτά χρόνια. Ο Καβάφης πέρασε τα επόμενα χρόνια της εφηβείας του στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ποίηση. Εντυπωσιάστηκε με τον λυρισμό του Σαίξπηρ και την σκοτεινιά του Όσκαρ Ουάιλντ. Η εταιρία- κολοσσός που είχε δημιουργήσει ο Πέτρος Καβάφης, πατέρας του Κωνσταντίνου, πέρασε στην διοίκηση των παιδιών του. Τα μεγαλύτερα αδέρφια όμως του Καβάφη απέτυχαν. Παράλληλα με την οικονομική κρίση του 1873, η εταιρία χρεοκόπησε και πολλοί ήταν οι πελάτες που απαιτούσαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Η οικογένεια για να ξεφύγει αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε εκεί μέχρι το 1882. Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι συγκρούσεις την Αίγυπτο μεταξύ Ευρωπαίων και Αιγυπτίων. Αποτέλεσμα ήταν και η μαζική φυγή πολλών Ελλήνων. Οι Καβάφηδες πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου του 1882 ο βρετανικός στόλος βομβάρδισε την Αλεξάνδρεια. Το πατρικό σπίτι του Καβάφη χτυπήθηκε και μέσα στα ερείπια και τη φωτιά χάθηκαν όλα τα γραπτά και τα βιβλία που ο Καβάφης είχε συλλέξει με επιμέλεια. Κωνσταντινούπολη και επιστροφή στην Αλεξάνδρεια Τα τρία χρόνια που έζησε ο Καβάφης στην Κωνσταντινούπολη έμενε με την μητέρα του και τους αδερφούς του στο σπίτι του παππού τους. Οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και η έλλειψη προσωπικού χώρου ενέτεινε το πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Καβάφης συνέχισε να γράφει ποιήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που έκανε έρωτα με άνδρα και ανακάλυψε οριστικά την σεξουαλική του κλίση, μετά τους πειραματισμούς του στην Αγγλία. Ύστερα από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδερφών του, ο Καβάφης το 1885, γύρισε στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε αλεξανδρινές εφημερίδες και ως βοηθός ενός αδερφού του σε χρηματιστηριακή εταιρία. Έπειτα από ραντεβού προσλαμβάνεται στην Υπηρεσία Αρδεύσεων της Αλεξάνδρειας. Δεν του άρεσε η θέση και η ρουτίνα του γραφείου, αλλά παρέμεινε εκεί 30 χρόνια μέχρι που τελικά παραιτήθηκε το 1922. Σιχαινόταν την δουλειά του δημόσιου υπάλληλου και εργαζόταν μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Η Ελλάδα και ο Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Καβάφης έζησε με την μητέρα μέχρι τον θάνατο της το 1899 και έπειτα με τους ανύπαντρους αδερφούς του. Τα χρόνια που έζησε μόνος επικεντρώθηκε στην συγγραφή ποιημάτων. Ίσως λόγω της φύσης ορισμένων ποιημάτων του που ήταν ερωτικά με ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα, ο Καβάφης προτίμησε να μην τα εκδώσει. Αρκέστηκε στο να τα διαβάζει και να τα διανέμει σε λίγους φίλους και αγαπημένα του πρόσωπα. Στο πρώτο ταξίδι που έκανε στην Ελλάδα γνώρισε τον συγγραφέα Γρηγόρη Ξενόπουλο και δημιούργησαν μια δυνατή φιλία. Ο Καβάφης του έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματα του. Το 1903 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει ένα άρθρο στην εφημερίδα «Παναθήναια» σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον συστήνει στην ελληνική διανόηση που αμέσως αναγνωρίζει το ταλέντο και την αυθεντικότητα των ποιημάτων του, καθώς δε μιμείται κανένα γνωστό ποιητικό στυλ. Τα ποιήματά του έχουν μια εξαιρετική δύναμη. Ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα και αρκετά σημαντικά πρόσωπα της λογοτεχνία, έπειτα από την ανάγνωση του άρθρου ταξίδεψαν στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι του συγγραφέα για να συζητήσουν και να τον δουν από κοντά. Εκείνη περίπου την εποχή ξεκίνησε και η κόντρα του με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς , ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, μιας γενιάς που γνώριζε σταδιακή παρακμή, δεν υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα καινούρια μορφολογικά μονοπάτια πάνω στα οποία πατούσε η ποίηση του Καβάφη. Ο Παλαμάς σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτη Καβάφη δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό και ο λυρισμός της ποίησης του πήγαζε κυρίως από την περιγραφή της φύσης. Ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με πολλά κοσμητικά επίθετα. Ο Καβάφης έφερε μοντέρνες τεχνοτροπίες με ελεύθερο στίχο. Τα θέματα που τον απασχολούσαν ήταν τόσο διαφορετικά… Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Παλαμά που δήλωνε ότι «τα ποιήματά του Καβάφη ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αργότερα σχολίασε για την κόντρα του Παλαμά με τον Καβάφη: «Τεράστιο θέμα αυτό. Ο Παλαμάς άλλοτε ήταν λυσσασμένος απέναντι στον Καβάφη και άλλοτε πιο μετριοπαθής στις δηλώσεις του. Φοβούνταν τον Καβάφη διότι διαισθανόταν ότι το μέλλον ανήκει στον Καβάφη, που κατέκτησε την παγκόσμια αποδοχή. Ο μεγάλος Παλαμάς κατέρρευσε, και αυτό είναι γεγονός. Δεν ενδιαφέρει πια κανέναν η κόντρα μεταξύ τους. Ο Καβάφης, όπως είχα πει και στο παρελθόν, καλπάζει! Ξέρεις τι θα πει να πληθαίνουν οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε πιστεύουν; Ας αναλογιστούμε πόσοι σήμερα έχουν αυτή την τύχη». Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια «Αν ο Καβάφης δεν ήταν ομοφυλόφιλος, δεν θα ήταν ο Καβάφης» Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα για τον Καβάφη στο «Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Journal of the Hellenic Diaspora». Κάποιοι έκριναν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του. Ο ποιητής όμως δεν έγραψε μόνο ποιήματα ερωτικά. Άλλωστε, η ποιητική του συλλογή είναι χωρισμένη σε ποιήματα Φιλοσοφικά, Ερωτικά και Ιστορικά. Ο Καβάφης υπήρξε λάτρης της ιστορίας κυρίως της ελληνικής και της ρωμαϊκής. Αυτή η γνώση αποτυπώνεται και σε αρκετά ποιήματα του όπως είναι οι Θερμοπύλαι, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και Περιμένοντας τους βαρβάρους. Το 1930 διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα και το 1932 υποβλήθηκε σε τραχειοτομή. Στις 29 Απριλίου του 1933, ανήμερα των γενεθλίων του πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν 70 χρόνων. Ο Καβάφης ήταν σαρωτικός στη θεματολογία του. Ζητήματα όπως ο θάνατος, η απελπισία, η μοναξιά, η αισιοξοδία, η ευρυμάθεια, η θλίψη του παρελθόντος και το άγχος του μέλλοντος αγγίζονται με τη μοναδική του γραφή και αντέχουν σε όλες τις κοινωνίες, σε όλο τον κόσμο όπου έχουν μεταφραστεί. «Η Ιθάκη», όπου αναδεικνύει την αξία της διαδρομής και τα βιώματα του ταξιδιού, που είναι όλη μας η ζωή, έχει επηρεάσει την παγκόσμια λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Στίχοι από τα ποιήματά του έχουν μπει στην καθημερινή επικοινωνία για να δηλώσουν σκέψεις και συμπεράσματα, όπως «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους» ή «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» ή «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Απ’ τες εννιά Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό {…} Το είδωλον του νέου σώματός μου ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά• πένθη της οικογένειας, χωρισμοί, αισθήματα δικών μου, αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. Κ.Π. Καβάφης. Έχει χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς λογοτέχνες ως ο Ποιητής των Ποιητών(Poet’s Poet) επειδή είναι ο πιο αγαπητός ποιητής, ειδικά ανάμεσα στους έφηβους, που τελικά τον διαβάζουν μέχρι την ώριμη ηλικία. Ψέμματα; Τα κεριά Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα "Φωνές" Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα «Φωνές» Close Όταν ο Ευφράτης έγινε κόκκινος απ’ το αίμα των Αρμενίων. Η γενοκτονία που δεν αναγνώρισαν ποτέ οι Τούρκοι και η δίκη - παρωδία των "υπευθύνων" που εξόργισε τον Αμερικανό πρόεδρο Ρούσβελτ 118 5 1 2 Ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ ξεκίνησε το Καράτε και το μπαλέτο για να σταματήσουν να τον δέρνουν στο σχολείο. Παντρεύτηκε πέντε φορές. Ο εθισμός στα ναρκωτικά και η βοήθεια του Τσακ Νορίς Ένα από τα παιδάκια δίπλα στον Βενιζέλο έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας; Αναγνωρίζετε ποιο είναι; Στην ίδια κατηγορία YODA 1 Ο Γιόντα του «Πολέμου των Αστρων» βρέθηκε σε μεσαιωνικό χειρόγραφο! Απίστευτη ομοιότητα με το πλάσμα που διακοσμεί παπική επιστολή με την βιβλική ιστορία του Σαμψών intouchables real Ο παραπληγικός αριστοκράτης και ο βοηθός του, πρώην κατάδικος. Οι αταίριαστοι που δημιούργησαν μια αξεπέραστη φιλία που συγκίνησε και έγινε ταινία Gustav_Klimt_016 Γκούσταβ Κλιμτ. Ο ζωγράφος που πούλησε έναν πίνακά του για 135 εκατ. δολάρια και τα έργα του προκάλεσαν ένταση ακόμη και στη βουλή Η Δέλτα, ανέθρεψε τις κόρες της υποδειγματικά. Φωτογραφία: Ιστορικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη «Ίων, σε περιμένω και σε αγαπώ σαν Μήδεια. Το ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

"Είμαστε φτιαγμένοι από μικρά θαύματα σοφίας"- Χρόνια Πολλά Μπαμπά!

Με αφορμή τα σημερινά 70α γενέθλια του μπαμπά μου, αποφάσισα να εκθέσω κάποιες σκέψεις μου, για την -ίσως- πιο καθοριστική σχέση της ζωής μας, αυτή της κόρης, με το μπαμπά. Δεν θεωρώ φυσικά υποδεέστερη τη μητρική αγάπη, τουναντίον... απλά ίσως να τη θεωρώ, λίγο πιο δεδομένη. Ο Ουμπέρτο Έκο έχει πει πως "ό,τι γινόμαστε, βασίζεται σε αυτά που οι πατεράδες μας, μας δίδαξαν σε περίεργες στιγμές, όταν δεν προσπαθούσαν καν να μας διδάξουν κάτι. Είμαστε φτιαγμένοι από μικρά θαύματα σοφίας". Και πλέον τείνω να συμφωνήσω.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ο μπαμπάς μας, είναι σίγουρα ο υπερήρωας των παιδικών μας χρόνων, ο πιο έξυπνος, ο πιο όμορφος, ο πιο δυναμικός άνθρωπος του σύμπαντος. Και μπορεί να ξοδεύει πολλές ώρες στη δουλειά, και να επιστρέφει κουρασμένος και φορτισμένος στο σπίτι, αλλά θα έχει πάντα τη λύση για κάθε πρόβλημα και - συνήθως- θα είναι και η σωστή. Δεν διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά προτιμάει την αποστασιοποίηση, για να μπορεί να αποφασίζει εν συνεχεία, δίκαια και ισορροπημένα. Σαν ένας μικρός αυτοκράτορας, ή μάλλον ... σαν ένας εκλεγμένος Πρωθυπουργός (γιατί έχουμε και αριστερές καταβολές). Συνήθως, με τις κόρες του, θα είναι γλυκός και τρυφερός, αλλά, αυτό δεν ισχύει με το δικό μας -αριστερό- μπαμπά, που διατηρεί μέχρι σήμερα, ένα αυστηρό και λακωνικό προφίλ. Είναι αυτός, που δε μας πήρε ποτέ κούκλες, φορέματα ή κοσμήματα, αλλά μας έμαθε τι σημαίνει υπευθυνότητα, συνέπεια, στόχος, αγώνας και φυσικά...γοητεία.

Για το μπαμπά μου, δεν υπάρχουν εμπόδια, δεν υπάρχει κάτι ακατόρθωτο, δεν υπάρχει όριο στα όνειρα και στις φιλοδοξίες, δεν υπάρχει φόβος και συμβιβασμός. Φυσικά, δεν μπορούσε να κάνει και κατι διαφορετικό, γιατί έχοντας ο ίδιος, γεννηθεί στη Δύση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στην Ανατολή του Εμφυλίου, δεν έμαθε και δεν έπρεπε ποτέ, να κοιτάξει πίσω. Έτσι, μάθαμε όλοι να κοιτάμε μπροστά, και εγώ, και η μαμά, και η Μάρη. Νομίζω μάλιστα, ότι μερικές φορές, κοιτάζαμε τόσο μπροστά, που χάναμε το παρόν. Αλλά αυτό, είναι μια άλλη κουβέντα.

Ο μπαμπάς λοιπόν, είναι δίπλα μας, στωικά και διακριτικά. Παρά τις διαφωνίες μας, τις εντάσεις μας και τις επαναστάσεις μας, θα είναι ο πρώτος εθελοντής στη μάχη μου για την κατάκτηση του κόσμου. Και όταν χάσω, θα βάλει το σώμα του ασπίδα, για να με προστατέψει από την κατακόρυφη πτώση. Και μετά, με μια μικρή ώθηση θα με ξανασηκώσει. Και αυτό θα γίνεται συνέχεια, μέχρι να μάθω να το κάνω μόνη μου. Και επειδή όλα αυτά γίνονται σχεδόν αθόρυβα και αυτόματα, περνάνε τα χρόνια, χωρίς να το καταλάβουμε. Και τελειώνουμε το σχολείο, και το Πανεπιστήμιο και το μεταπτυχιακό, και ότι άλλο δε βαριέται ο καθένας να κάνει. Και πιάνουμε δουλειά, και αγχωνόμαστε και δυσκολευόμαστε και -μερικοί- παντρευόμαστε κιόλας (στη φωτό είναι ο μπαμπάς, με την πανέμορφη αδερφή μου), και σπανίως θα αναλογιστούμε πως όσο αποκλίνουν οι ζωές μας, άλλο τόσο τέμνονται, πως αυτά που αμφισβητήσαμε, αυτά ακριβώς σήμερα θαυμάζουμε, και πως κανένας άντρας που πέρασε ή θα περάσει από τη ζωή μας, δε θα μπορεί να συγκριθεί με το μπαμπά μας. 

Για το μπαμπά μου, που γεννήθηκε τον Απρίλιο του '45, έχει ζήσει μέχρι σήμερα, έναν Εμφύλιο, μία Χούντα, μία Τριακονταετία προσωπικών και οικογενειακών πολιτικών διώξεων λόγω φρονήματος, μια Ανωτάτη Βιομηχανική, μια Μεταπολίτευση, μια γεμάτη προσωπική και επαγγελματική πορεία, δύο οικογένειες, μία οικονομική κρίση, και τα καλύτερα...έρχονται!!

Χρόνια Πολλά μπαμπά!Σ' αγαπάμε!

Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία/ Διεθνής Ημέρα Μνήμης Εργατών

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) έχει καθιερώσει την 28η Απριλίου ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία», με στόχο την επικέντρωση του διεθνούς ενδιαφέροντος στα θέματα πρόληψης ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.   Σύμφωνα με στοιχεία της ΔΟΕ:2.000.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες, κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο. Σε 270.000.000 υπολογίζονται τα εργατικά ατυχήματα και 160.000.000 τα περιστατικά επαγγελματικών ασθενειών. 440.000 εργαζόμενοι χάνουν τη ζωή τους από επικίνδυνες ουσίες (100.000 από άσβεστο). Ένας εργαζόμενος πεθαίνει κάθε 15 δευτερόλεπτα, 6.000 κάθε ημέρα.

• Συμπέρασμα: Η Εργασία σκοτώνει πιο πολλούς ανθρώπους απ' ότι οι Πόλεμοι.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία, έλκει την καταγωγή της από τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Εργατών, που εορτάζεται την ίδια ημερομηνία από το 1984. Η πρωτοβουλία ανήκε στο συνδικαλιστικό σωματείο των δημοσίων υπαλλήλων του Καναδά, οι οποίοι καθιέρωσαν την 28η Απριλίου ως Μέρα Μνήμης Εργατών (Worker's Memorial Day), για να τιμήσουν τους νεκρούς των εργατικών ατυχημάτων. Η 28η Απριλίου επελέγη συμβολικά, επειδή την ημερομηνία αυτή του 1914 ψηφίσθηκε από την Καναδική Βουλή ο νόμος για την αποζημίωση των εργαζομένων από εργατικά ατυχήματα.

Σύντομα ο εορτασμός υιοθετήθηκε από τα συνδικάτα των ΗΠΑ και στη συνέχεια από τη Διεθνή Ένωση Ελεύθερων Συνδικάτων, με το σύνθημα «Να θυμάσαι τους πεθαμένους, να μάχεσαι για τους ζωντανούς». Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (Οργανισμός του ΟΗΕ) υιοθέτησε με τη σειρά της την Ημέρα αυτή και από το 2001 την καθιέρωσε ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία», προκειμένου να διευρύνει το περιεχόμενό της με την ιδέα της αειφόρου εργασίας.
Επανερχόμεθα!

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Είναι κι αυτά τα τριήμερα!

Άλλη μια Δευτέρα ξημέρωσε και σήμερα, εξίσου άχαρη και εκνευριστική με τις υπόλοιπες, αλλά λίγο πιο ανοιξιάτικη, λίγο πιο ζεστή. Καθώς καμία όρεξη δεν είχα να ασχοληθώ, με κάποιο σοβαρό topic της επικαιρότητας και της ανθρωπότητας, και καθώς η τρέχουσα εβδομάδα κλείνει με ένα ωραιότατο τριήμερο, το πρώτο μήνυμα της ημέρας - και της εβδομάδας κατ' επέκταση - "έφυγε" με ομαδική αποστολή, προς οργάνωση της πρώτης μας ανοιξοκαλοκαιρινής εξόρμησης. Ανεξάρτητα από την επιτυχία των προετοιμασιών, και το ενδεχόμενο της πραγματοποίησής τους, οι παρέες ανά τον κόσμο, απολαμβάνουν αυτή την ίδια τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, καθώς καταφέρνουν εντός ολίγων λεπτών, να καλύψουν γεωγραφικά μια έκταση, ίση με τη Μεσόγειο, να κινητοποιήσουν ολόκληρο τον τηλεφωνικό κατάλογο του Iphone τους, να ερευνήσουν διαθεσιμότητα εισιτηρίων με κάθε μέσο και προς κάθε τόπο που έχει έως σήμερα ανακαλυφθεί, και να επικοινωνήσουν μέχρι και με το Gavdos Apartments Princess προς αναζήτηση διαθεσίμου δωματίου. Φυσικά τα αντανακλαστικά ποικίλλουν, αλλά φεύ! είμαστε πάντοτε πολλοί και αλληλοσυμπληρωνόμαστε! Και έτσι έρχονται στο μυαλό μου τα λόγια του μεγάλου μας ποιητή, "Πάντα στον νου σου να'χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου. Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου". 
Και είναι μεγάλη αλήθεια, διότι, ανεξαρτήτως προορισμού, εμείς τα ίδια πράγματα θα κάνουμε και αυτά θα προτείνουμε σήμερα και σε εσάς. 
΄Ετσι λοιπόν, μην ξεχάσετε, να πιείτε τον καφέ σας παραθαλάσσια, και γιατί όχι - για τους πιο τολμηρούς, να κάνετε και την πρώτη σας βουτιά. Αν οι φίλοι σας έχουν αυτό το σαδομαζοχιστικό ενδιαφέρον για την πολιτική επικαιρότητα, αποφύγετε να πάρετε εφημερίδα, γιατί θα καταλήξετε πλακωμένοι πριν το μεσημεριανό! Ο βαθμός επικινδυνότητας αυξάνεται, αν οι φίλοι σαν πρόσκεινται στην αριστερά (του ΣΥΡΙΖΑ ή την κανονική), και αν επίσης, έχουν προσφάτως κόψει το κάπνισμα, μετά από 10κάτι χρόνια! Αφού, έχετε φωτοσυνθέσει αρκετά, και σας έχει πιάσει μία πείνα, μεταφέρεστε στο κοντινότερο εστιατόριο (και χασαποταβέρνα κάνει), για να "τσιμπήσετε" απλώς, καθώς σκέφτεστε και το trx ή crossfit ή οτιδήποτε σχετικό που χρυσοπληρώσατε.

΄Ετσι βρισκόμαστε γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι και παραγγέλνουμε οτιδήποτε έχει, είχε και θα έχει - ποτέ - ο κατάλογος (συμπεριλαμβανομένων και των πιάτων ημέρας). Μην ξεχνάμε, ότι ήρθαμε για να "τσιμπήσουμε" μόνο και να φύγουμε εγκαίρως για ξεκούραση. Κάπου εκεί, ο φίλος σας που έχει κόψει το κάπνισμα, θα παραγγείλει το πρώτο ούζο, ή τσίπουρο ή κρασί ή οτιδήποτε σχετικό. Θα καταλάβετε αμέσως ότι αυτό ήταν λάθος, διότι όταν ξεκινήσουν τα όργανα, η φίλη σας που αρέσκεται στις κρατήσεις, θα παραγγείλλει την πρώτη βότκα. Θα καταλάβετε επίσης αμέσως, ότι αυτό ήταν λάθος, διότι θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι, συμπεριλαμβανομένης και της φίλης που έχει ξεσυνηθίσει το ποτό, και τελικά καταλήγεις εσύ, με την ξανθιά φίλη σου, να παραγγέλνετε το τρίτο τζιν. Ναι, ναι όλα τα ανωτέρω ήταν ένα μεγάλο λάθος, διότι κάπου στη Δύση του ηλίου, θα έχουν έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια υπαναχώρησης, μαζί με τις
αντοχές μας. Αλλά οκ, μια παρέα είμαστε και ξέρουμε καλά, ότι κανένα βράδυ δεν κλείνει χωρίς ένα "χαλαρό" ποτάκι! Με κεντερική ταχύτητα και επαγγελματισμό, θα βάλετε τα καλά σας, θα κάνετε την κράτησή σας, θα ξεκινήσετε για ένα ελαφρύ κοκτέιλ, και θα γυρίσετε μετά από 5 ώρες, και δυο μπουκάλια τζιν να κυλούν στο αίμα σας! Δεν πιστεύω να κουραστήκατε, γιατί έχουμε άλλες δύο μέρες ακόμα!χαχα!! Καλά να περάσετε ότι κι αν κάνετε! Επανερχόμεθα!!

Υ.Γ.: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ:"Θα αγωνιστώ να κάνω πόρτα, τη χαραμάδα της ελπίδας".

Ένας από τους σημαντικότερους δημοκράτες - οραματιστές πολιτικούς αυτού του τόπου, έφυγε -δυστυχώς - πολύ νωρίς, μόλις στα 55 του χρόνια, στις 25 Απριλίου 1994. Ο Γιώργος Γεννηματάς, έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ από τη σύστασή του το 1975, ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στη συνέχεια του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ.                                                                  Ο Γεννηματάς διακρινόταν για τα οργανωτικά του προσόντα και η επιρροή του στον κομματικό μηχανισμό και στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ ήταν μεγαλύτερη κάθε άλλου στελέχους. Μετά τη διαγραφή των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας, ο Γιώργος Γεννηματάς έγινε ένα από τα μέλη της λεγόμενης "Τρόικας" ή "Τριανδρίας" (Τσοχατζόπουλος-Γεννηματάς-Λαλιώτης) που εξέφραζε και εκπροσωπούσε τον πρόεδρο, σε όλα τα κεντρικά και περιφερειακά όργανα, και σε όλα τα επίπεδα του κόμματος. 

Από το 1981 εκλεγόταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αρχικά Επικρατείας (άνευ σταυροδοσίας), κατόπιν βουλευτής Μεσσηνίας (με τη λίστα, 1985) και, στη συνέχεια, Α΄ Περιφέρειας Αθηνών (πρώτος σε σταυρούς, από το 1989 διαρκώς). Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών από το 1981 ως το 1984, Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το 1984 ως το 1987 και Υπουργός Εργασίας από το 1987 ως το 1989. Ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ από τον Απρίλιο 1989. Στην οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα ήταν Υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993, εξελέγη πρώτος στην περιφέρεια Α΄ Αθηνών και ορκίστηκε ξανά Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Ανάμεσα στο πλούσιο πολιτικό του έργο, διακρίνουμε την Αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων του Δημοκρατικού Στρατού, το Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ), και την ψήφο στα 18.

 Ο ίδος έχει πει:

"Ο Σοσιαλισμός δεν ήταν και δεν είναι ένα οικονομικό σύστημα. Θα βρει ξανά το δρόμο του, όχι τόσο μέσα από ένα πρόγραμμα αλλά σε μια νέα ηθική. Θα αγωνιστώ να κάνω πόρτα τη χαραμάδα της ελπίδας, έχουμε χρέος να προσπαθήσουμε. 

"Πιστεύω στο σοσιαλιστικό όνειρο. Ξέρω ότι αυτό θα αγγίξει ίσως τα παιδιά των παιδιών μας, αλλά πιστεύω σ’ αυτό. Λεν ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι απρόσμενο, εγώ λέω ότι απρόσμενο είναι το μέλλον γι αυτούς που δεν προσβλέπουν".

"Στη ζωή μου κάνω δύο πράγματα... Σέβομαι τους άλλους και σέβομαι τον εαυτό μου!"