Ο Ανδρέας Παπανδρέου Υπάρχει Παντού (II)

Σαν σήμερα πριν από 19 χρόνια "αποχαιρετήσαμε" τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Πρωθυπουργό, τον πολιτικό, τον Αριστερό, το Δημοκράτη Ανδρέα Παπανδρέου. 

Ο σπουδαιότερος και ο καθοριστικότερος ηγέτης της μεταπολίτευσης, Ο μεγαλύτερος κοινωνικός μεταρρυθμιστής, ο πλέον επιδέξιος διπλωμάτης, λείπει σήμερα, περισσότερο από ποτέ. 

Το ΠΑΣΟΚ ταυτίστηκε με τον Ανδρέα, και ο Ανδρέας με κάθε δημοκρατική και φιλελεύθερη συνείδηση αυτού του τόπου. Δημιούργησε κοινωνικές δομές, κατοχύρωσε δικαιώματα, προσπάθησε να επουλώσει τις "πληγές" του παρελθόντος και έδωσε στην πολύπαθη ελληνική δημοκρατία, σάρκα και οστά.

Παρά τις ενστάσεις και αντενστάσεις που προβάλλονται πλέον -κυρίως, από τους τότε ένθερμους υποστηρικτές του - για το ρόλο του ΠΑΣΟΚ και τις ευθύνες του ως προς την επελθούσα οικονομική -και κοινωνική - κρίση, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο Ανδρέας, επηρέασε όσο κανένας άλλος, την πορεία αυτού του τόπου. 

Για όσους με γνωρίζουν, ξέρουν πολύ καλά, ότι είμαι μια γραφική συναισθηματική "παλαιοπασόκα", που θεωρώ επιτακτική την ανασύσταση της μεγάλης - Παπανδρεϊκής - δημοκρατικής παράταξης, σύμφωνα με τις αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας - Λαϊκής Κυριαρχίας, οπότε ήταν λίγο - πολύ αναμενόμενη η συγκεκριμένη δημοσίευση.

Φέτος όμως, μετά από πολλά χρόνια, με εντυπωσίασε η σχετική ανακοίνωση της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά, και συνειδητοποίησα, ότι παρά τα λάθη και τα σωστά του Ανδρέα, η αλήθεια είναι ότι "Ο Ανδρέας...υπάρχει παντού". Στην παιδεία, στην υγεία, στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία και στις καρδιές μερικών εξ ημών... 

και το ΠΑΣΟΚ υπάρχει... κατακερματισμένο, συντετριμμένο, κοινωνικά και πολιτικά πληγωμένο και απομονωμένο, αλλά υπάρχει, και "παίζει" σήμερα - στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο - τα ρέστα του...

Επανέρχομαι!