Συμπληρώνονται σήμερα, 84 χρόνια από την ίδρυση του Παντείου Πανεπιστημίου, και αξίζει να πούμε δύο λόγια γι' αυτό, καθώς αποτέλεσε την πρώτη σχολή πολιτικών επιστημών, και την αφορμή για την εγκαθίδρυση της επιστήμης της Κοινωνιολογίας, ως αυτοτελούς επιστήμης στην Ελλάδα.
Το Πανεπιστήμιο, ιδρύθηκε το 1930 ως Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Οικονομικών Επιστημών από το Σωματείο "Εκπαιδευτική Αναγέννησις", και το 1931, μετονομάστηκε σε Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών, προς τιμήν του Αλέξανδρού Πάντου.
Η ιδέα για την ίδρυση της Σχολής, ανήκει στον Κύπριο Νομικό Γεώργιο Φραγκούδη, και στον Βολιώτη, επίσης Νομικό, Αλέξανδρο Πάντο, που καταγόταν από ιστορική και εύπορη οικογένεια του Βόλου. Το όραμα των δύο αυτών ανθρώπων, ήταν η ίδρυση μιας Σχολής Πολιτικών Επιστημών στην Ελλάδα, στα πρότυπα της αντίστοιχης, του Παρισιού.
Την αρχή έκανε ο Γεώργιος Φραγκούδης, ο οποίος ίδρυσε το 1924 το Εκπαιδευτικό Σωματείο "Εκπαιδευτική Αναγέννηση", που είχε ως σκοπό, τη δημιουργία "Ελευθέρας Σχολής Πολιτικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών". Μάλιστα, τον Ιανουάριο του 1927, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, έθετε τον θεμέλιο λίθο του κεντρικού κτιρίου, που βρίσκεται στη λεωφόρο Συγγρού. Έτσι, ιδρύεται η Σχολή Φραγκούδη, το 1930, η οποία είχε ως αρχικό στόχο "την μόρφωσιν των ιθυνουσών τάξεων και ιδιαιτέρως την προπαρασκευήν υπαλλήλων διά το Κράτος, διά τας Τράπεζας και άλλα ανώτερα ιδρύματα, έτι δε, την πολιτικήν του λαού ανατροφήν". Φιλοδόξησε μάλιστα, να αποτελέσει αυτή για την Ελλάδα, ό,τι ήταν η "Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Επιστημών", που υπήρξε εστία ανάπλασης της Γαλλικής Διοίκησης και παγκόσμιας σημασίας Ίδρυμα. Έτσι, τα μαθήματα αρχίζουν επίσημα, στις 18 Νοεμβρίου 1930, με την παρουσία του Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, τον πρώτο δωρητή για την ανέγερσή της, ο οποίος φιλοδόξησε να είναι και ο πρώτος Καθηγητής της Σχολής. Ο Φραγκούδης όμως, αντιμετώπισε δυσκολίες στη χρηματοδότηση για την αποπεράτωση της Σχολής, καθώς αδυνατούσε να εξεύρει τα αναγκαία χρήματα, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις που απηύθυνε, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Έτσι, ο θάνατος, και προπαντώς, η τελευταία βούληση του Αλέξανδρου Πάντου, τον Ιούνιο του 1930, βοήθησε αποφασιστικά στην άμεση ολοκλήρωση των εργασιών.
Οι αναζητήσεις στο χώρο των νέων κοινωνικών επιστημών, γοήτευαν τον Αλέξανδρο Πάντο. Επηρεασμένος από το πνεύμα της Σχολής του Παρισιού, εμπνεύστηκε την ιδέα δημιουργίας αντίστοιχης σχολής στην Αθήνα. Στη διαθήκη του, που συνέταξε στο Βόλο το 1915, διέθετε όλη του την περιουσία που είχε αποκτήσει στην Αίγυπτο, "υπέρ της ιδρύσεως αντιστοίχου προς την γαλλικήν Ecole Libre des Sciences Politiques Ελληνικής Σχολής Πολιτικών Επιστημών". Αμέσως μετά τον θάνατό του, και συγκεκριμένα το 1931, δημιουργήθηκε η Πάντειος, με την υπογραφή του συμβολαίου μεταξύ του Ελευθερίου Βενιζέλου, ως εκτελεστή της διαθήκης του Πάντου, και του Φραγκούδη, ως Προέδρου του σωματείου "Εκπαιδευτική Αναγέννησις". Με το συμβόλαιο αυτό, το σωματείο δώρισε στο Πάντειον Κληροδότημα, το νεόδμητο κτίριο, για τη δημιουργία του νέου ιδρύματος που ονομάστηκε "Πάντειος Σχολή Πολιτικών Επιστημών". Ο Φραγκούδης, ορίστηκε Πρόεδρος, έως και το 1937, που παύτηκε με αναγκαστικό νόμο, από τη δικτατορία Μεταξά. Ο Φραγκούδης, θα αναφέρει αργότερα στην αυτοβιογραφία του, ότι με το κληροδότημα του Πάντου, περατώθηκε το κτίριο της Σχολής, μέσα και έξω, προστέθηκε ένας όροφος, και αγοράστηκαν όλα τα πέριξ οικόπεδα για τη μελλοντική της ανάπτυξη. "Προς τιμήν του μεγαλύτερου αυτής δωρητού, ωνομάστηκε Πάντειος". Δύο Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα διαπρέψουν αργότερα ως Καθηγητές της Σχολής, ο Μ. Στασινόπουλος, που διετέλεσε και πρώτος Πρώτανης της Σχολής (1952-1958) και ο Κ. Τσάτσος.
Έτσι, θα εισαχθεί η Κοινωνιολογία, ως αυτοτελής επιστήμη, στην ελληνική ακαδημαϊκή ζωή και θα αποτελέσει έναν ιδιαίτερο πανεπιστημιακό κλάδο, που θα μελετά την κοινωνία, την κοινωνική συμπεριφορά και την ανθρώπινη αλληλεπίδραση.
...........................................................................................................
"Μια επένδυση στη Μόρφωση αποδίδει τον καλύτερο τόκο"
Βενιαμίν Φρανκλίνος, Αμερικανός Πολιτικός και Συγγραφεάς.