Πολιτικοί Ηγέτες - θύματα δολοφονικών επιθέσεων.

Μετά από μια σύντομη "συνεδριακή" απόδραση στο πανέμορφο Ναύπλιο - από όπου συμπτωματικά και κατάγομαι -, επιστρέψαμε σήμερα, με ανανεωμένη και πολύ ενδιαφέρουσα θεματολογία. 

Η παρούσα ανάρτηση, συντάχθηκε, με αφορμή, τη συζήτηση που είχαμε με τον Θ.Π. και την Ε.Π., κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας, για τον πρώτο Κυβερνήτη του νέου Ελληνικού Κράτους, Ιωάννη Καποδίστρια και την δολοφονική επίθεση που δέχθηκε από πολιτικούς του αντιπάλους, καθώς και για έτερους Πολιτικούς Ηγέτες ανά τον κόσμο, που έπεσαν θύματα δολοφονικών επιθέσεων. Η λίστα των θυμάτων, είναι αρκετά μεγάλη, γι' αυτό θα περιοριστώ σε χαρακτηριστικές θανατηφόρες επιθέσεις του 20ου και 21ου αιώνα, που συγκέντρωσαν παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Ιωάννης Καποδίστριας

Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ήταν σημαντικός πολιτικός, μεταρρυθμιστής και διπλωμάτης, διετέλεσε δε Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1815 έως το 1822, ενώ στην Γ' Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας το 1827, επιλέχθηκε για την θέση του Πρώτου Κυβερνήτη του ελληνικού κράτους, με πρωτεύουσα, το Ναύπλιο, προκαλώντας μένος και πικρία στους πολιτικούς του αντιπάλους, που προσέβλεπαν στην συγκεκριμένη θέση, αλλά και στις ξένες δυνάμεις Γαλλία και Αγγλία, που θεωρούσαν τον Καποδίστρια ως φίλα προσκείμενο στη Ρωσία πολιτικό, και ενθάρρυναν τους αντιπολιτευόμενους. Έτσι το πρωί της 9ης Οκτωβρίου 1831, οι Μανιάτες, Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης (αδελφός και γιος του Πετρόμπεη, αντιστοίχως), πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο.

Ο Αβραάμ Λίνκολν, ήταν ο 16ος Πρόεδρος των Η.Π.Α., από το 1860, έως το 1865, οπότε και δολοφονήθηκε. Κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του, τον Απρίλιο

Αβραάμ Λίνκολν

του 1861, ξέσπασε ο Αμερικανικός εμφύλιος Πόλεμος μεταξύ Βορείων και Νοτίων, και την Πρωτοχρονιά του 1863, υπέγραψε το διάταγμα για τη χειραφέτηση των μαύρων, το οποίο μπήκε ως τροπολογία στο Σύνταγμα το 1865. Στις 14 Απριλίου 1865 πυροβολήθηκε με μία σφαίρα στο κεφάλι, από τον Τζον Γουίλκς Μπουθ, ηθοποιό και φανατικό υποστηρικτή των Νοτίων, οι οποίοι, εντωμεταξύ, είχαν ήδη σχηματίσει δική τους κυβέρνηση, με πρωτεύουσα το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια.

Μαχάτμα Γκάντι

Ο Μοχάντας Καραμρσάντ Γκάντι (ευρύτερα γνωστός ως Μαχάτμα), έδρασε από το 1893 έως το 1948, οπότε δολοφονήθηκε, κυρίως στις περιοχές της Ν. Αφρικής και της Ινδίας. Ήταν Ινδός πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης ακτιβιστής, η κεντρική μορφή του εθνικού κινήματος για την ανεξαρτησία των Ινδών, που αποτελούσαν τότε, βρετανικές αποικίες. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά, υπερασπιζόμενος τα ανθρώπινα δικαιώματα, φυλακίστηκε πολλές φορές, ενώ από το 1920 και μετά, προώθησε μια οργανωμένη εκστρατεία μη συνεργασίας με τους Βρετανούς αποικιοκράτες. Δολοφονήθηκε στο Νέο Δελχί στις 30 Ιανουαρίου 1948 από έναν εθνικιστή Ινδό, ονόματη Γκόντσε.

Τζον  Φιτζέραλντ Κένεντι

Ο Τζον Φιτζέρανλντ Κένεντι, ήταν ο 35ος κατά σειρά και ο πρώτος καθολικός, Πρόεδρος των Η.Π.Α. Ανέλαβε τα καθήκοντά του, στην "καρδιά" του Ψυχρού Πολέμου, από το Νοέμβριο του 1960, οπότε υπερίσχυσε έναντι του αντιπάλου του, Ρίτσαρντ Νίξον, με ισχνή διαφορά, έως το Νοέμβριο του 1963, οπότε, δολοφονήθηκε. Το προφίλ του, ενδυναμώθηκε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, έπειτα από την κρίση των πυραύλων της Κούβας και την επίσκεψή του στο Τείχος του Βερολίνου, αλλά αμαυρώθηκε εν μέρει, από την πολιτική του απόφαση, να επιτεθεί ενόπλως στο Βιετνάμ. Δολοφονήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1963, από τον Λη Χάρβει Όσβαλντ, ο οποίος δολοφονήθηκε και αυτός, μετά από δύο ημέρες από τον Τζακ Ρούμπι. Η άποψη για τη δολοφονία του Κένεντι, έχει αμφισβητηθεί, και έντονο μυστήριο παραμένει ακόμα και σήμερα, γύρω από τον ρόλο της  CIA, της  Κούβας, της KGB, ακόμα και του αντιπροέδρου Λίντον Τζόνσον.

Ούλωφ Πάλμε

Ο Σβεν Ούλωφ Γιοαχίμ Πάλμε, ήταν Σουηδός πολιτικός, ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από το 1969 έως το 1986 και Πρωθυπουργός της Σουηδίας, από το 1969 έως το 1976, καθώς και από το 1982 έως τη δολοφονία του, το 1986. Δυναμικός πολιτικός, με αριστερές απόψεις και πολλούς εχθρούς παγκοσμίως, κατέκρινε τις ΗΠΑ για τον πόλεμο του Βιετνάμ, οργάνωσε εκστρατείες εναντίον της εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων, υποστήριξε την πολιτική δράση του Αφρικανικού Εθνικού Κονγκρέσου και της Οργάνωσης Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, συνάντησε και τον Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα, ενώ είχε κατηγορηθεί και ως φιλοσοβιετικός πολιτικός. Δολοφονήθηκε το 1986, επιστρέφοντας πεζός στο σπίτι του, από τον κινηματογράφο, και η δολοφονία του παραμένει ανεξιχνίαστη, προκαλώντας έτσι την ανάπτυξη και εξάπλωση σεναρίων, γύρω από θεωρίες συνωμοσίας... 

Μπεναζίρ Μπούτο

Η  Μπεναζίρ Μπούτο, κόρη του Πρωθυπουργού του Πακιστάν Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, διετέλεσε επίσης, Πρωθυπουργός του Πακιστάν και μάλιστα δύο φορές, ενώ ήταν η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός Ισλαμικής χώρας στην ιστορία. Η πρώτη κυβερνητική της περίοδος, ήταν η περίοδος 1988-1990 και η δεύτερη, η περίοδος 1993-1996. Η Μπεναζίρ Μπούτο ζούσε μέχρι το 2007 εξόριστη στο Λονδίνο και στο Ντουμπάι, λόγω καταδικαστικών αποφάσεων για διαφθορά, επί κατηγοριών που ουδέποτε αποδείχτηκαν αληθείς. Τη χρονιά εκείνη, αποσύρθηκαν οι εις βάρος της κατηγορίες, και της επετράπη να επιστρέψει στο Πακιστάν και να συμμετάσχει στις εκλογές. Έτσι, στις 27 Δεκεμβρίου 2007, δολοφονήθηκε από καμικάζι σε προεκλογική συγκέντρωση της στο Ραβαλπίντι, με τρεις πυροβολισμούς, και εν συνεχεία, με την ενεργοποίηση εκρηκτικών, που προκάλεσαν το θάνατο 16 ακόμη ατόμων.

Δικαιολογημένα ή μη, όλοι οι ενθάδε συμπεριλαμβανόμενοι Πολιτικοί Ηγέτες, αλλά και άλλοι που δεν αναφέρονται εδώ αναλυτικά, όπως ο Νατζιμπουλλάχ, ο τελευταίος φιλοσοβιετικός ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν, ο Πρωθυπουργός του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι, ο Βασιλιάς Φαϊσάλ της Σαουδικής Αραβίας και άλλοι, έχουν επιδράσει καταλυτικά στη διαμόρφωση και αλληλεπίδραση της Παγκόσμιας Ιστορίας, ακόμη και με τη...δολοφονία τους!