ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ : "Υπόσχεση είναι μοναχά, για αγώνα, Υπόσχεση"

Καλό μήνα! 1η Μαϊου Σήμερα, ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών. Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαϊου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας. 

Στα εγχώρια χωροχρονικά δρώμενα, αξίζει να θυμηθούμε σήμερα, έναν σπουδαίο πολιτικό άνδρα της Αριστεράς, με ήθος και όραμα, που "σκοτώθηκε" (μάλλον, δολοφονήθηκε), την 1η Μαϊου 1976, σε ηλικία, 38 ετών. Ήταν λίγες ημέρες, πριν την αποκάλυψη των φακέλων, σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Μετά τον θάνατό του, η αποκάλυψη των φακέλων, δεν έγινε ποτέ. Ο Παναγούλης, υπήρξε πολιτικός και ποιητής, και πάνω απ΄όλα, ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πνεύμα. 

Δραστηριοποιήθηκε κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών και έγινε παγκοσμίως γνωστός, για την θαρραλέα του πράξη, όταν αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο στις 13 Αυγούστου 1968, καθώς και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς φυλάκισής του, ανάμεσα στα καθημερινά και αποκρουστικά βασανιστήρια που υφίστατο, γράφει τα καλύτερα ποιήματά του, στον τοίχο του κελιού του, ή σε μικροσκοπικά παλιόχαρτα, με μελάνι, πολλές φορές το ίδιο του το αίμα. Χαρακτηριστικό, και ένα από τα πιο γνωστά ποιήματά του, καθώς εν συνεχεία, μελοποιήθηκε από το Θεοδωράκη και ερμηνεύτηκε από τη Φαραντούρη, είναι "ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ" ("Πάλης ξεκίνημα").

Στην μεταπολίτευση, εκλέχθηκε βουλευτής της Β' Αθηνών με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.), στις 17 Νοεμβρίου 1974. Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών. Λίγο μετά την εκλογή του, έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματός του, και παραιτείται, εξαιτίας, "ύποπτων" στοιχείων που είχε συγκεντρώσει για την πιθανή συμμετοχή - συνεργασία το Δημητρίου Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς. Παρέμεινε όμως, στη Βουλή των Ελλήνων, ως ανεξάρτητος Βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του, και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνική Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ, και τον Δημήτριο Τσάτσο. Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις, αλλά και απειλές για τη ζωή του, προκειμένου να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, απειλητικά μηνύματα, κ.τ.λ. Σκοτώνεται την Πρωτομαγιά του 1976 κατόπιν τροχαίο ατυχήματος στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης, λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).

Ὑπόσχεση

(γραμμένη στὴν ἀπομόνωση στὸ Μπογιάτι,
τὸν Φλεβάρη τοῦ 1972. «Γράφτηκε
-σημειώνει ὁ ποιητὴς Ἀλέκος Παναγούλης-
ὄχι γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὰ δάκρυα
ποὺ ὁ πόνος καὶ ἡ ὀργὴ ἀνέβαζαν στὰ μάτια,
μὰ γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει μιὰ ἀπόφαση.
Ἁπλοϊκὰ γραμμένο ἴσως, μὰ εἶναι ἕνας ὅρκος»
Τὰ ποιήματα - ἐκδόσεις Παπαζήση).

Τὰ δάκρυα ποὺ στὰ μάτια μας
θὰ δεῖτε ν᾿ ἀναβρύζουν
ποτὲ μὴν τὰ πιστέψετε
ἀπελπισιᾶς σημάδια.

Ὑπόσχεση εἶναι μοναχὰ
γι᾿ Ἀγώνα ὑπόσχεση».