Chorochronika: "Άλλα ζητεί η ψυχή σου, κι άλλα κλαίει"

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια, και πέθανε ακριβώς την ίδια μέρα, στην ίδια πόλη, 70 χρόνια μετά. Με γονείς εμπόρους και Κωνσταντινουπολίτες στην καταγωγή, έζησε σχετικά πλουσιοπάροχα τα πρώτα χρόνια της ζωής του, αλλά η κατάσταση δυσκόλεψε, μετά το θάνατο του πατέρα του. Μετακόμισε με την οικογένειά του, αρχικά στην Αγγλία, και ύστερα στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι που προσλήφθηκε από την Υπηρεσία Αδρεύσεων της Αλεξάνδρειας, οπότε και επέστρεψε στη γενέτειρά.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα, ο Καβάφης, είχε γνωριστεί με το Γρηγόρη Ξενόπουλο, στον οποίο έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματά του, κι έτσι ο τελευταίος, αποφασίζει το 1903 να δημοσιεύσει στον Τύπο, ένα άρθρο σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον σύστησε στην ελληνική διανόηση η οποία τον υποδέχτηκε με ιδιαίτερη επιφύλαξη, και κάπου εκεί ξεκίνησε η κόντρα του Αλεξανδρινού ποιητή με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς ήταν ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό, ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με κοσμητικά επίθετα. Καμία δηλαδή σχέση, με τις μοντέρνες τεχνοτροπίες και τον ελεύθερο στίχο του Καβάφη.
Στο μέλλον, κάποιοι θα κρίνουν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του, λέγοντας πως αν δεν συνέτρεχε αυτό το χαρακτηριστικό δε θα ήταν ο Καβάφης ("Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Joyrnal of the Hellenic Diaspora"). Όμως, το ίδιο το εύρος της ποιητικής του συλλογής, διαψεύδει αυτή τη θεωρία, διότι καταπιάνεται -πέρα από τον έρωτα - με τη Φιλοσοφία, την Ιστορία, το θάνατο, τη θλίψη του παρελθόντος, το άγχος του μέλλοντος, τη μοναξιά και την απελπισία. Στις 29 Απριλίου 1933, πεθαίνει στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας, χτυπημένος από καρκίνο στο λάρυγγα.

Ο Κάβαφης, όσο ζούσε, δεν εξέδωσε ποτέ ολόκληρο το ποιητικό του έργο, το οποίο, άλλωστε, συμπλήρωνε ως την τελευταία στιγμή της ζωής του. Ούτε, φυσικά, πραγματοποίησε ποτέ μια κανονικά εμπορική έκδοση. Ακολούθησε ένα δικό του, ιδιόρρυθμο σύστημα έκδοσης και κυκλοφορίας του έργου. Υπήρξαν τρία διαφορετικά στάδια εκδοτικής τακτικής, σε «μονόφυλλα», «τεύχη» και «συλλογές», τα οποία αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές φάσεις στην ιστορία της καβαφικής ποίησης. Η μέθοδος των «μονόφυλλων» χρησιμοποιείται από το 1891 ως και το 1904, οπότε ο ποιητής τυπώνει το πρώτο «τεύχος» με 21 ποιήματα. Η πρώτη χρονολογική «συλλογή » του κυκλοφόρησε, ιδιωτικά πάντα κατά την πάγια τακτική του, το 1912 και η πρώτη θεματική «συλλογή» του το 1917. Για πρώτη φορά συγκεντρωμένο ολόκληρο το σώμα της αναγνωρισμένης καβαφικής ποίησης, κυκλοφόρησε το 1935. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ο Καβάφης, έγραφε στα ελληνικά.

Συνολικά τα ποιήματα του είναι 154. Επιπλέον θα πρέπει να υπολογιστούν άλλα 75 που παρέμειναν ανέκδοτα εώς το 1968 και τα οποία βρέθηκαν στο Αρχείο του ή σε χέρια φίλων του καθώς και 27 ποιήματα που δημοσίευσε μεν ο ίδιος μεταξύ 1886 και 1898 αλλά που αργότερα τα αποκήρυξε. Υπήρξαν και κάποια πεζά, δοκίμια, μελέτες.

Σύμφωνα με διευκρινίσεις και υποδείξεις του ποιητή, τα ποιήματά του κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες: τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά. Αν και στην αρχή η ποίηση του Κ.Π. Καβάφη συνάντησε την εχθρότητα και την επιφύλαξη του πνευματικού κόσμου, με τον καιρό επιβλήθηκε στη συνείδηση όλων σαν ένας ιδιόμορφος αλλά μεστός και γεμάτος με ουσιαστικό περιεχόμενο ποιητής που δεν ενδιαφερόταν για την εξωτερική εμφάνιση του στίχου του αλλά μονάχα για τον εσωτερικό στοχασμό, τη φιλοσοφική σκέψη και το στοχαστικό δίδαγμα.

Μετά θάνατον, ο Καβάφης έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης από ποιητές και μελετητές του έργου του σε όλο τον κόσμο. Τα ποιήματά του εκδόθηκαν και εκδίδονται σε συλλογές, ενώ πρόκειται και για τον πιο πολυμεταφρασμένο Νεοέλληνα λογοτέχνη. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, ολλανδέζικα, αραβικά, γιαπωνέζικα, αρμένικα, ινδικά, σλαβικές γλώσσες και σε πάρα πολλές άλλες γλώσσες.

Στην οδό Λέψιους στην Αλεξάνδρεια, το διαμέρισμα του Καβάφη έχει μετατραπεί σε μουσείο με εκδόσεις, χειρόγραφα, μεταφράσεις, δημοσιεύματα και έργα τέχνης εμπνευσμένα από το έργο του, πλούσιο φωτογραφικό, φιλολογικό και άλλο υλικό.

Η Σατράπεια

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Γιατί ο Κωστής Παλαμάς απαξίωσε την ποίηση του Καβάφη, ενώ και ο Ξενόπουλος τον υμνούσε 18/10/2014 Κατηγορίες: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ετικέτες: Αλξάνδρεια, ΕΛΛΑΔΑ, καρκίνος στο λάρυγγα, Κωνσταντίνος Καβάφης, Κωνσταντινούπολη, Κωστής Παλαμάς, Λίβερπουλ, ομοφυλοφυλία kavafis Ένοχοι και Αθώοι Ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1863 στην Αλεξάνδρεια. Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αλλά από τα μέσα του 1850 εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια κι ο πατέρας του Καβάφη έγινε καταξιωμένος έμπορος βαμβακιού με πολλές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα παιδικά του χρόνια πλουσιοπάροχα και ξέγνοιαστα μέχρι το θάνατο του πατέρα του 1870. Ήταν μόλις επτά χρονών όταν ορφάνεψε. Η απώλειά του προκάλεσε απόγνωση στη 10μελή οικογένεια που έπρεπε να διαχειριστεί και μια απαιτητική επιχείρηση σε μια δυναμική και απρόβλεπτη αγορά. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Η οικογένεια του Καβάφη λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε την Αγγλία, ύστερα από απόφαση της μητέρας του ποιητή. Ο πατέρας του εξήγαγε συχνά προϊόντα στο Λίβερπουλ, πόλη με μεγάλο λιμάνι και σημαντική εμπορική δραστηριότητα κι έτσι η οικογένεια έζησε εκεί για επτά χρόνια. Ο Καβάφης πέρασε τα επόμενα χρόνια της εφηβείας του στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ποίηση. Εντυπωσιάστηκε με τον λυρισμό του Σαίξπηρ και την σκοτεινιά του Όσκαρ Ουάιλντ. Η εταιρία- κολοσσός που είχε δημιουργήσει ο Πέτρος Καβάφης, πατέρας του Κωνσταντίνου, πέρασε στην διοίκηση των παιδιών του. Τα μεγαλύτερα αδέρφια όμως του Καβάφη απέτυχαν. Παράλληλα με την οικονομική κρίση του 1873, η εταιρία χρεοκόπησε και πολλοί ήταν οι πελάτες που απαιτούσαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Η οικογένεια για να ξεφύγει αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε εκεί μέχρι το 1882. Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι συγκρούσεις την Αίγυπτο μεταξύ Ευρωπαίων και Αιγυπτίων. Αποτέλεσμα ήταν και η μαζική φυγή πολλών Ελλήνων. Οι Καβάφηδες πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου του 1882 ο βρετανικός στόλος βομβάρδισε την Αλεξάνδρεια. Το πατρικό σπίτι του Καβάφη χτυπήθηκε και μέσα στα ερείπια και τη φωτιά χάθηκαν όλα τα γραπτά και τα βιβλία που ο Καβάφης είχε συλλέξει με επιμέλεια. Κωνσταντινούπολη και επιστροφή στην Αλεξάνδρεια Τα τρία χρόνια που έζησε ο Καβάφης στην Κωνσταντινούπολη έμενε με την μητέρα του και τους αδερφούς του στο σπίτι του παππού τους. Οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και η έλλειψη προσωπικού χώρου ενέτεινε το πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Καβάφης συνέχισε να γράφει ποιήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που έκανε έρωτα με άνδρα και ανακάλυψε οριστικά την σεξουαλική του κλίση, μετά τους πειραματισμούς του στην Αγγλία. Ύστερα από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδερφών του, ο Καβάφης το 1885, γύρισε στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε αλεξανδρινές εφημερίδες και ως βοηθός ενός αδερφού του σε χρηματιστηριακή εταιρία. Έπειτα από ραντεβού προσλαμβάνεται στην Υπηρεσία Αρδεύσεων της Αλεξάνδρειας. Δεν του άρεσε η θέση και η ρουτίνα του γραφείου, αλλά παρέμεινε εκεί 30 χρόνια μέχρι που τελικά παραιτήθηκε το 1922. Σιχαινόταν την δουλειά του δημόσιου υπάλληλου και εργαζόταν μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Η Ελλάδα και ο Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Καβάφης έζησε με την μητέρα μέχρι τον θάνατο της το 1899 και έπειτα με τους ανύπαντρους αδερφούς του. Τα χρόνια που έζησε μόνος επικεντρώθηκε στην συγγραφή ποιημάτων. Ίσως λόγω της φύσης ορισμένων ποιημάτων του που ήταν ερωτικά με ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα, ο Καβάφης προτίμησε να μην τα εκδώσει. Αρκέστηκε στο να τα διαβάζει και να τα διανέμει σε λίγους φίλους και αγαπημένα του πρόσωπα. Στο πρώτο ταξίδι που έκανε στην Ελλάδα γνώρισε τον συγγραφέα Γρηγόρη Ξενόπουλο και δημιούργησαν μια δυνατή φιλία. Ο Καβάφης του έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματα του. Το 1903 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει ένα άρθρο στην εφημερίδα «Παναθήναια» σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον συστήνει στην ελληνική διανόηση που αμέσως αναγνωρίζει το ταλέντο και την αυθεντικότητα των ποιημάτων του, καθώς δε μιμείται κανένα γνωστό ποιητικό στυλ. Τα ποιήματά του έχουν μια εξαιρετική δύναμη. Ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα και αρκετά σημαντικά πρόσωπα της λογοτεχνία, έπειτα από την ανάγνωση του άρθρου ταξίδεψαν στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι του συγγραφέα για να συζητήσουν και να τον δουν από κοντά. Εκείνη περίπου την εποχή ξεκίνησε και η κόντρα του με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς , ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, μιας γενιάς που γνώριζε σταδιακή παρακμή, δεν υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα καινούρια μορφολογικά μονοπάτια πάνω στα οποία πατούσε η ποίηση του Καβάφη. Ο Παλαμάς σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτη Καβάφη δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό και ο λυρισμός της ποίησης του πήγαζε κυρίως από την περιγραφή της φύσης. Ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με πολλά κοσμητικά επίθετα. Ο Καβάφης έφερε μοντέρνες τεχνοτροπίες με ελεύθερο στίχο. Τα θέματα που τον απασχολούσαν ήταν τόσο διαφορετικά… Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Παλαμά που δήλωνε ότι «τα ποιήματά του Καβάφη ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αργότερα σχολίασε για την κόντρα του Παλαμά με τον Καβάφη: «Τεράστιο θέμα αυτό. Ο Παλαμάς άλλοτε ήταν λυσσασμένος απέναντι στον Καβάφη και άλλοτε πιο μετριοπαθής στις δηλώσεις του. Φοβούνταν τον Καβάφη διότι διαισθανόταν ότι το μέλλον ανήκει στον Καβάφη, που κατέκτησε την παγκόσμια αποδοχή. Ο μεγάλος Παλαμάς κατέρρευσε, και αυτό είναι γεγονός. Δεν ενδιαφέρει πια κανέναν η κόντρα μεταξύ τους. Ο Καβάφης, όπως είχα πει και στο παρελθόν, καλπάζει! Ξέρεις τι θα πει να πληθαίνουν οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε πιστεύουν; Ας αναλογιστούμε πόσοι σήμερα έχουν αυτή την τύχη». Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια «Αν ο Καβάφης δεν ήταν ομοφυλόφιλος, δεν θα ήταν ο Καβάφης» Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα για τον Καβάφη στο «Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Journal of the Hellenic Diaspora». Κάποιοι έκριναν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του. Ο ποιητής όμως δεν έγραψε μόνο ποιήματα ερωτικά. Άλλωστε, η ποιητική του συλλογή είναι χωρισμένη σε ποιήματα Φιλοσοφικά, Ερωτικά και Ιστορικά. Ο Καβάφης υπήρξε λάτρης της ιστορίας κυρίως της ελληνικής και της ρωμαϊκής. Αυτή η γνώση αποτυπώνεται και σε αρκετά ποιήματα του όπως είναι οι Θερμοπύλαι, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και Περιμένοντας τους βαρβάρους. Το 1930 διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα και το 1932 υποβλήθηκε σε τραχειοτομή. Στις 29 Απριλίου του 1933, ανήμερα των γενεθλίων του πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν 70 χρόνων. Ο Καβάφης ήταν σαρωτικός στη θεματολογία του. Ζητήματα όπως ο θάνατος, η απελπισία, η μοναξιά, η αισιοξοδία, η ευρυμάθεια, η θλίψη του παρελθόντος και το άγχος του μέλλοντος αγγίζονται με τη μοναδική του γραφή και αντέχουν σε όλες τις κοινωνίες, σε όλο τον κόσμο όπου έχουν μεταφραστεί. «Η Ιθάκη», όπου αναδεικνύει την αξία της διαδρομής και τα βιώματα του ταξιδιού, που είναι όλη μας η ζωή, έχει επηρεάσει την παγκόσμια λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Στίχοι από τα ποιήματά του έχουν μπει στην καθημερινή επικοινωνία για να δηλώσουν σκέψεις και συμπεράσματα, όπως «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους» ή «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» ή «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Απ’ τες εννιά Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό {…} Το είδωλον του νέου σώματός μου ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά• πένθη της οικογένειας, χωρισμοί, αισθήματα δικών μου, αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. Κ.Π. Καβάφης. Έχει χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς λογοτέχνες ως ο Ποιητής των Ποιητών(Poet’s Poet) επειδή είναι ο πιο αγαπητός ποιητής, ειδικά ανάμεσα στους έφηβους, που τελικά τον διαβάζουν μέχρι την ώριμη ηλικία. Ψέμματα; Τα κεριά Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

Γιατί ο Κωστής Παλαμάς απαξίωσε την ποίηση του Καβάφη, ενώ και ο Ξενόπουλος τον υμνούσε 18/10/2014 Κατηγορίες: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ετικέτες: Αλξάνδρεια, ΕΛΛΑΔΑ, καρκίνος στο λάρυγγα, Κωνσταντίνος Καβάφης, Κωνσταντινούπολη, Κωστής Παλαμάς, Λίβερπουλ, ομοφυλοφυλία kavafis Ένοχοι και Αθώοι Ο Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1863 στην Αλεξάνδρεια. Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, αλλά από τα μέσα του 1850 εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια κι ο πατέρας του Καβάφη έγινε καταξιωμένος έμπορος βαμβακιού με πολλές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο Κωνσταντίνος πέρασε τα παιδικά του χρόνια πλουσιοπάροχα και ξέγνοιαστα μέχρι το θάνατο του πατέρα του 1870. Ήταν μόλις επτά χρονών όταν ορφάνεψε. Η απώλειά του προκάλεσε απόγνωση στη 10μελή οικογένεια που έπρεπε να διαχειριστεί και μια απαιτητική επιχείρηση σε μια δυναμική και απρόβλεπτη αγορά. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σε νεαρή ηλικία Η οικογένεια του Καβάφη λίγο καιρό αργότερα μετακόμισε την Αγγλία, ύστερα από απόφαση της μητέρας του ποιητή. Ο πατέρας του εξήγαγε συχνά προϊόντα στο Λίβερπουλ, πόλη με μεγάλο λιμάνι και σημαντική εμπορική δραστηριότητα κι έτσι η οικογένεια έζησε εκεί για επτά χρόνια. Ο Καβάφης πέρασε τα επόμενα χρόνια της εφηβείας του στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ποίηση. Εντυπωσιάστηκε με τον λυρισμό του Σαίξπηρ και την σκοτεινιά του Όσκαρ Ουάιλντ. Η εταιρία- κολοσσός που είχε δημιουργήσει ο Πέτρος Καβάφης, πατέρας του Κωνσταντίνου, πέρασε στην διοίκηση των παιδιών του. Τα μεγαλύτερα αδέρφια όμως του Καβάφη απέτυχαν. Παράλληλα με την οικονομική κρίση του 1873, η εταιρία χρεοκόπησε και πολλοί ήταν οι πελάτες που απαιτούσαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Η οικογένεια για να ξεφύγει αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε εκεί μέχρι το 1882. Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι συγκρούσεις την Αίγυπτο μεταξύ Ευρωπαίων και Αιγυπτίων. Αποτέλεσμα ήταν και η μαζική φυγή πολλών Ελλήνων. Οι Καβάφηδες πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου του 1882 ο βρετανικός στόλος βομβάρδισε την Αλεξάνδρεια. Το πατρικό σπίτι του Καβάφη χτυπήθηκε και μέσα στα ερείπια και τη φωτιά χάθηκαν όλα τα γραπτά και τα βιβλία που ο Καβάφης είχε συλλέξει με επιμέλεια. Κωνσταντινούπολη και επιστροφή στην Αλεξάνδρεια Τα τρία χρόνια που έζησε ο Καβάφης στην Κωνσταντινούπολη έμενε με την μητέρα του και τους αδερφούς του στο σπίτι του παππού τους. Οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και η έλλειψη προσωπικού χώρου ενέτεινε το πρόβλημα. Παρόλα αυτά, ο Καβάφης συνέχισε να γράφει ποιήματα. Ήταν και η πρώτη φορά που έκανε έρωτα με άνδρα και ανακάλυψε οριστικά την σεξουαλική του κλίση, μετά τους πειραματισμούς του στην Αγγλία. Ύστερα από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδερφών του, ο Καβάφης το 1885, γύρισε στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε αλεξανδρινές εφημερίδες και ως βοηθός ενός αδερφού του σε χρηματιστηριακή εταιρία. Έπειτα από ραντεβού προσλαμβάνεται στην Υπηρεσία Αρδεύσεων της Αλεξάνδρειας. Δεν του άρεσε η θέση και η ρουτίνα του γραφείου, αλλά παρέμεινε εκεί 30 χρόνια μέχρι που τελικά παραιτήθηκε το 1922. Σιχαινόταν την δουλειά του δημόσιου υπάλληλου και εργαζόταν μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Η Ελλάδα και ο Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Κωστής Παλαμάς Ο Καβάφης έζησε με την μητέρα μέχρι τον θάνατο της το 1899 και έπειτα με τους ανύπαντρους αδερφούς του. Τα χρόνια που έζησε μόνος επικεντρώθηκε στην συγγραφή ποιημάτων. Ίσως λόγω της φύσης ορισμένων ποιημάτων του που ήταν ερωτικά με ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα, ο Καβάφης προτίμησε να μην τα εκδώσει. Αρκέστηκε στο να τα διαβάζει και να τα διανέμει σε λίγους φίλους και αγαπημένα του πρόσωπα. Στο πρώτο ταξίδι που έκανε στην Ελλάδα γνώρισε τον συγγραφέα Γρηγόρη Ξενόπουλο και δημιούργησαν μια δυνατή φιλία. Ο Καβάφης του έστελνε ταχυδρομικά τα ποιήματα του. Το 1903 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει ένα άρθρο στην εφημερίδα «Παναθήναια» σχετικά με το ποιητικό έργο του Καβάφη. Τον συστήνει στην ελληνική διανόηση που αμέσως αναγνωρίζει το ταλέντο και την αυθεντικότητα των ποιημάτων του, καθώς δε μιμείται κανένα γνωστό ποιητικό στυλ. Τα ποιήματά του έχουν μια εξαιρετική δύναμη. Ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός στην Ελλάδα και αρκετά σημαντικά πρόσωπα της λογοτεχνία, έπειτα από την ανάγνωση του άρθρου ταξίδεψαν στην Αλεξάνδρεια στο σπίτι του συγγραφέα για να συζητήσουν και να τον δουν από κοντά. Εκείνη περίπου την εποχή ξεκίνησε και η κόντρα του με τον ποιητή Κωστή Παλαμά. Ο Παλαμάς , ο κυριότερος εκπρόσωπος ποιητών της γενιάς του 1880, μιας γενιάς που γνώριζε σταδιακή παρακμή, δεν υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα καινούρια μορφολογικά μονοπάτια πάνω στα οποία πατούσε η ποίηση του Καβάφη. Ο Παλαμάς σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτη Καβάφη δεν είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό και ο λυρισμός της ποίησης του πήγαζε κυρίως από την περιγραφή της φύσης. Ο στίχος του ήταν κατά κύριο λόγο έμμετρος, γραμμένος στη δημοτική και εμπλουτισμένος με πολλά κοσμητικά επίθετα. Ο Καβάφης έφερε μοντέρνες τεχνοτροπίες με ελεύθερο στίχο. Τα θέματα που τον απασχολούσαν ήταν τόσο διαφορετικά… Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Παλαμά που δήλωνε ότι «τα ποιήματά του Καβάφη ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αργότερα σχολίασε για την κόντρα του Παλαμά με τον Καβάφη: «Τεράστιο θέμα αυτό. Ο Παλαμάς άλλοτε ήταν λυσσασμένος απέναντι στον Καβάφη και άλλοτε πιο μετριοπαθής στις δηλώσεις του. Φοβούνταν τον Καβάφη διότι διαισθανόταν ότι το μέλλον ανήκει στον Καβάφη, που κατέκτησε την παγκόσμια αποδοχή. Ο μεγάλος Παλαμάς κατέρρευσε, και αυτό είναι γεγονός. Δεν ενδιαφέρει πια κανέναν η κόντρα μεταξύ τους. Ο Καβάφης, όπως είχα πει και στο παρελθόν, καλπάζει! Ξέρεις τι θα πει να πληθαίνουν οι άνθρωποι που σ’ αγαπούν και σε πιστεύουν; Ας αναλογιστούμε πόσοι σήμερα έχουν αυτή την τύχη». Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια «Αν ο Καβάφης δεν ήταν ομοφυλόφιλος, δεν θα ήταν ο Καβάφης» Έτσι ξεκινά ένα αφιέρωμα για τον Καβάφη στο «Περιοδικό της Ελληνικής Διασποράς/Journal of the Hellenic Diaspora». Κάποιοι έκριναν τον Καβάφη για την ομοφυλοφιλία του. Ο ποιητής όμως δεν έγραψε μόνο ποιήματα ερωτικά. Άλλωστε, η ποιητική του συλλογή είναι χωρισμένη σε ποιήματα Φιλοσοφικά, Ερωτικά και Ιστορικά. Ο Καβάφης υπήρξε λάτρης της ιστορίας κυρίως της ελληνικής και της ρωμαϊκής. Αυτή η γνώση αποτυπώνεται και σε αρκετά ποιήματα του όπως είναι οι Θερμοπύλαι, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και Περιμένοντας τους βαρβάρους. Το 1930 διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα και το 1932 υποβλήθηκε σε τραχειοτομή. Στις 29 Απριλίου του 1933, ανήμερα των γενεθλίων του πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν 70 χρόνων. Ο Καβάφης ήταν σαρωτικός στη θεματολογία του. Ζητήματα όπως ο θάνατος, η απελπισία, η μοναξιά, η αισιοξοδία, η ευρυμάθεια, η θλίψη του παρελθόντος και το άγχος του μέλλοντος αγγίζονται με τη μοναδική του γραφή και αντέχουν σε όλες τις κοινωνίες, σε όλο τον κόσμο όπου έχουν μεταφραστεί. «Η Ιθάκη», όπου αναδεικνύει την αξία της διαδρομής και τα βιώματα του ταξιδιού, που είναι όλη μας η ζωή, έχει επηρεάσει την παγκόσμια λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Στίχοι από τα ποιήματά του έχουν μπει στην καθημερινή επικοινωνία για να δηλώσουν σκέψεις και συμπεράσματα, όπως «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους» ή «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» ή «αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Απ’ τες εννιά Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό {…} Το είδωλον του νέου σώματός μου ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά• πένθη της οικογένειας, χωρισμοί, αισθήματα δικών μου, αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. Κ.Π. Καβάφης. Έχει χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς λογοτέχνες ως ο Ποιητής των Ποιητών(Poet’s Poet) επειδή είναι ο πιο αγαπητός ποιητής, ειδικά ανάμεσα στους έφηβους, που τελικά τον διαβάζουν μέχρι την ώριμη ηλικία. Ψέμματα; Τα κεριά Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα "Φωνές" Χειρόγραφο του Κ. Π. Καβάφη από το ποίημα «Φωνές» Close Όταν ο Ευφράτης έγινε κόκκινος απ’ το αίμα των Αρμενίων. Η γενοκτονία που δεν αναγνώρισαν ποτέ οι Τούρκοι και η δίκη - παρωδία των "υπευθύνων" που εξόργισε τον Αμερικανό πρόεδρο Ρούσβελτ 118 5 1 2 Ο Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ ξεκίνησε το Καράτε και το μπαλέτο για να σταματήσουν να τον δέρνουν στο σχολείο. Παντρεύτηκε πέντε φορές. Ο εθισμός στα ναρκωτικά και η βοήθεια του Τσακ Νορίς Ένα από τα παιδάκια δίπλα στον Βενιζέλο έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας; Αναγνωρίζετε ποιο είναι; Στην ίδια κατηγορία YODA 1 Ο Γιόντα του «Πολέμου των Αστρων» βρέθηκε σε μεσαιωνικό χειρόγραφο! Απίστευτη ομοιότητα με το πλάσμα που διακοσμεί παπική επιστολή με την βιβλική ιστορία του Σαμψών intouchables real Ο παραπληγικός αριστοκράτης και ο βοηθός του, πρώην κατάδικος. Οι αταίριαστοι που δημιούργησαν μια αξεπέραστη φιλία που συγκίνησε και έγινε ταινία Gustav_Klimt_016 Γκούσταβ Κλιμτ. Ο ζωγράφος που πούλησε έναν πίνακά του για 135 εκατ. δολάρια και τα έργα του προκάλεσαν ένταση ακόμη και στη βουλή Η Δέλτα, ανέθρεψε τις κόρες της υποδειγματικά. Φωτογραφία: Ιστορικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη «Ίων, σε περιμένω και σε αγαπώ σαν Μήδεια. Το ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

Chorochronika

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Τετάρτη 29 Απριλίου 2015

"Άλλα ζητεί η ψυχή σου, κι άλλα κλαίει" - Κωνσταντίνος Καβάφης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου