Μια ξεχωριστή μέρα ξημέρωσε σήμερα για το blog μας, γιατί με ιδιαίτερη συγκίνηση γιορτάζουμε τα 30α γενέθλια του φίλου μας του Θοδωρή.
Του γνωστού Θοδωρή, ή Παναγιώτου ή Θεοδώρου -γιατί ήταν ανέκαθεν τόσο καλό παιδί, που δεν έκανε ποτέ παρατήρηση, ούτε για να διορθώσει το όνομά του!
Αγαπητός σε όλους -ιδιαίτερα στις γυναίκες -, χαμογελαστός, ευγενικός, γοητευτικός, δημοκρατικός και -φυσικά - αγωνιστής!
Παρόλο που συχνά με εκνευρίζει (καλή ώρα όπως στη φωτό), η καλοσύνη του, η μετριοπάθειά του και ο προγραμματισμός του, οφείλω να παραδεχτώ ότι συχνά όλα αυτά δρουν "πυροσβεστικά", στις -σπάνιες- εκρήξεις μου (μη γελάς Παναγιώτου).
Δε θα επεκταθώ περαιτέρω, γιατί οι πιο πολλοί τον ξέρετε, και όσοι δεν τον ξέρετε, είναι σίγουρο ότι θα τον μάθετε... κι εγώ τον ξέρω, κι αυτός με ξέρει, γι' αυτό δε χρειάζεται να λέμε πολλά...
Το μόνο που θα ευχηθώ στον ξεχωριστό και ταλαντούχο φίλο μας -και φίλο μου - Θοδωρή, είναι να ζήσει και να χαρεί, σε αυτή την τέταρτη δεκαετία της ζωής του, τις προσωπικές του εκρήξεις, να "κλείσει" κάθε φόβο του και κάθε "δεν μπορώ", στο "Χρονοντούλαπο" των '20s.
Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση μαζί, κι εσύ Θοδωρή, είσαι πολύ τυχερός...γιατί σου πάνε και τα δύο!
Χρόνια Πολλά, Σ' αγαπάμε. Κι εγώ σ' αγαπάω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου