5 ακριβώς χρόνια πέρασαν, από το ηλιόλουστο εκείνο πρωινό της 23ης Απριλίου 2010, όπου ο τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, μας ανακοίνωσε "ψύχραιμος", από το ακριτικό και πανέμορφο Καστελόριζο, ότι η Ελλάδα θα γινόταν η πρώτη χώρα της Ε.Ε., που θα προσέφευγε στο μηχανισμό στήριξης της Ευρωζώνης, με την συμμετοχή του ΔΝΤ. Είχε προηγηθεί, λίγες μέρες πριν, η επίσκεψη στην Αθήνα, του τότε επικεφαλής του Ταμείου, Ντομινίκ Στρος Καν. Τα λόγια του ήταν τα εξής: "Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας, την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.". Το διάγγελμα μεταδόθηκε από όλα τα ΜΜΕ για να φτάσει στα αυτιά όλων των πολιτών αυτής της χώρας, οι οποίοι ελάχιστα καταλάβαμε, και σίγουρα ακόμη λιγότερα, μπορούσαμε να προβλέψουμε.
Κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που ακολούθησαν, επήλθε μια βίαιη μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας, εναλλάχθηκαν πέντε Κυβερνήσεις και 4 Πρωθυπουργοί για να μας κυβερνήσουν, ψηφίστηκαν Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα και πολυνομοσχέδια "σκούπα", για την προσαρμογή και εξυγίανση του δημοσιονομικού ελλείματος, το ΠΑΣΟΚ καταβαραθρώθηκε και ο Γιώργος έμεινε μόνος, ο Σαμαράς παραλίγο να ανακηρυχθεί επίτιμος Γερμανός πολίτης, για να μην πω και συγκυβερνήτης, ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη και τουλάχιστον γελάμε και λιγάκι, προφυλακίστηκε η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, και έτσι "αναδείχτηκε" τρίτο κόμμα του ελληνικού Κοινοβουλίου, ο Καραμανλής χαίρει "αριστερής" αμνηστείας, ο Άκης μέσα, ο Λάκης, μέσα - έξω, και ο ...Κωστόπουλος χρεωκοπημένος στη Μύκονο! Και η ζωή συνεχίζεται, γιατί φίλοι μου... Τα 5 Πρώτα Χρόνια είναι δύσκολα!
Επανερχόμεθα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου