Στην Κούβα των αισθήσεων

 Τροπικός παράδεισος και όνειρο ζωής για τους περισσότερους ταξιδιώτες, η Κούβα είναι ένα ταξίδι που δεν μπορεί να περιμένει. Το γεμάτο αντιθέσεις νησί του Fidel, σφυρηλατημένο στους ρυθμούς της επανάστασης, σου δίνει τη δυνατότητα να ζήσεις κάτι εντελώς διαφορετικό, μια εμπειρία αυθεντική σε έναν κόσμο που χάνεται. Οι πρόσφατες εξελίξεις και οι ανακοινώσεις για αναθέρμανση των διπλωματικών σχέσεων με τις Η.Π.Α., έρχονται να το επιβεβαιώσουν. 

 Προσγειώθηκα στην Αβάνα το απόγευμα μιας Δευτέρας, έτοιμη να πάρω μέρος σε αυτή τη μυσταγωγία με όλες μου τις αισθήσεις. Λίγο οι φοίνικες, λίγο η μουσική, λίγο οι καλογυαλισμένες Cadillac του ’50 που κυκλοφορούν παντού, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι παίζεις σε ταινία εποχής τύπου Casablanca και ότι όπου να ΄ναι θα ακούσεις τον Bogart να σου λέει : here’s to you, kid (άλλη περίπτωση, άλλη ήπειρος, αλλά κατάλαβες τι θέλω να πω).

 Το ταξίδι εδώ είναι γεμάτο συγκινήσεις και εκπλήξεις. Η Αβάνα, πόλη των μεγάλων αντιθέσεων και καταφύγιο πολλών καλλιτεχνών και σημαντικών προσωπικοτήτων, ασκεί μια γοητεία σχεδόν αισθησιακή. Στην παλιά πόλη χτυπάει η καρδιά ενός λαού που ξεπερνάει τα προβλήματα χορεύοντας λάτιν και πίνοντας ρούμι. Ετοιμόρροπα νεοκλασικά, πολύχρωμο πλήθος, παραοικονομία που ανθίζει λόγω των απαγορεύσεων, όλα δένουν σε ένα εκρηκτικό κράμα που κάνουν αυτόν τον τόπο ξεχωριστό. Με τη μουσική και το αλκοόλ να μη σταματούν, νομίζεις σχεδόν ότι μέσα από τον καπνό των πούρων βλέπεις τον Ηemingway να πίνει το daiquiri του στο El Floridita.

 

Λίγο πιο έξω, στη Malecon, τον φημισμένο παραλιακό δρόμο της Αβάνας, παρέες ψαρεύουν, ζευγάρια κάνουν βόλτα, άνθρωποι όλων των ηλικιών μαζεύονται για να συζητήσουν την καθημερινότητά τους που αλλάζει ώρα με την ώρα. Η δύσκολη περίοδος που πέρασε το νησί και συνέπεσε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, άφησε τους Κουβανούς χωρίς εμπορικούς εταίρους για μεγάλο διάστημα, ικανό να μετασχηματίσει την κοινωνία σε όλα τα επίπεδα. Η πλειοψηφία στερείται αγαθά που στον υπόλοιπο κόσμο θεωρούνται αυτονόητα. Κόσμο που βέβαια οι ίδιοι δεν μπορούν να δουν καθώς απαγορεύεται η έξοδός τους από τη χώρα. Παρόλα αυτά συνεχίζουν να χορεύουν και να ονειρεύονται.

Άλλες πόλεις της Κούβας που πρέπει να επισκεφτείς:

Vinales : Φαντάσου ένα μέρος σαν τα δικά μας Μετέωρα αλλά μέσα στη ζούγκλα με οργιώδη βλάστηση. Η ημέρα σου εδώ ξεκινάει με φρέσκο χυμό ζαχαροκάλαμου από τις φυτείες και τελειώνει με εξαιρετικής ποιότητας πούρο, από τα ντόπια καπνά που θεωρούνται ίσως τα καλύτερα στον κόσμο. Αν έχεις ακούσει ιστορίες για Κουβανές καλλονές που τυλίγουν τα πούρα πάνω στους μηρούς τους και θέλεις να ζήσεις την εμπειρία είσαι στο σωστό μέρος.

Trinidad : Ανακηρυγμένο μνημείο της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς της UNESCO, πρόκειται για μια πόλη μουσείο με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα. Σπίτια με έντονα στοιχεία από την ισπανική αποικιοκρατία, μαρμάρινα πατώματα και ψηφιδωτά, σε μεταφέρουν στην αίγλη μιας περασμένης εποχής. Σε μικρή απόσταση από την πόλη βρίσκονται κάποιες παραλίες της Καραϊβικής. Τα νερά εδώ είναι ζεστά αλλά θολά λόγω του ωκεανού. Αν δηλαδή έχεις δει JAWS 1, 2 & 3 , ε... δεν κάνεις και ό,τι έμαθες στη συγχρονισμένη. Προτιμάς να χαζέψεις το ηλιοβασίλεμα υπερπαραγωγή με μια καρύδα στο χέρι.

Santa Clara : Η πόλη με το μουσείο και το μαυσωλείο του Che Guevara. Ένα τεράστιο μπρούτζινο άγαλμα που δεσπόζει στην Πλατεία της Επανάστασης και από κάτω μια φράση που ενέπνευσε γενιές αγωνιστών, καλλιτεχνών και απλών ανθρώπων: HASTA LA VICTORIA SIEMPRE (μέχρι τη νίκη πάντα). Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς με λέξεις αυτό που αισθάνεται όταν κατεβαίνει τα λίγα σκαλιά και μπαίνει στο σκοτεινό χώρο του μαυσωλείου. Οστεοφυλάκια στρατιωτών με σκαλισμένα τα πρόσωπά τους, στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο και κάπου ανάμεσα το δικό του,  με μοναδικό στοιχείο να το ξεχωρίζει,  το χαρακτηριστικό αστέρι στο μπερέ που δημιουργείται από μια δεσμίδα φωτός. Εδώ o Guevara – αλλά και σε όλη την Κούβα – λατρεύεται σαν Θεός. Δε συμβαίνει το ίδιο με τον Castro για τον οποίο, η διαμονή μου σε πολλά κουβανικά σπίτια μου επιτρέπει να πω με ασφάλεια, πως οι περισσότεροι μιλούν ψιθυριστά πίσω από κλειστές πόρτες.

Η Κούβα αν προσπαθείς να τη φανταστείς, είναι ο έρωτας μιας ισπανικής κιθάρας με ένα αφρικάνικο τύμπανο, μια μουσική αισθησιακή, γεμάτη ένταση που σε παρασύρει σε πρωτόγνωρες εμπειρίες. Φεύγοντας νιώθεις πως πήρες μέρος σε μια μυστικιστική τελετή που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν δεν τη ζήσει.

Αν θες να γευτείς την αυθεντικότητά της λοιπόν, μην περιμένεις. Είναι ζήτημα χρόνου να αντικατασταθούν οι επαναστατικές επιγραφές στους τοίχους, με φωτεινές πινακίδες αμερικάνικων πολυεθνικών. Καλώς ή κακώς, το μέλλον μόνο θα δείξει.