BARBIE ΕΤΩΝ...56!

Με ιδιαίτερη συγκίνηση πληροφορήθηκα σήμερα τα 56α γενέθλια της αγαπημένης μας Barbie κ προσπάθησα εις μάτην να βρω κάποια πρόσφατη φωτογραφία της. Δυστυχώς...ούτε χρόνος δεν πέρασε από πάνω της. Είναι ίσως η πιο εμπορική κούκλα - κυριολεκτικά και μεταφορικά -, καθώς οι πωλήσεις της έχουν ξεπεράσει έως σήμερα το ένα δισεκατομμύριο παγκοσμίως. 

Για την Barbie γνωρίζουμε σήμερα πολλά, μιας και έχει φροντίσει να μας "γνωρίσει" τις εξίσου εντυπωσιακές Barbo-φίλες της, τον γοητευτικότατο και επί χρόνια σύντροφό της "Ken", τα σπίτια - εξοχικά- τροχόσπιτα που έχει στην ιδιοκτησία της. Βιώσαμε επίσης, από πολύ κοντά, τον προσωπικό της αγώνα για επαγγελματική καταξίωση, σε όλα σχεδόν τα επαγγέλματα και τα... αξιώματα. Έτσι την είδαμε στον κλάδο της υγείας (νοσοκόμα, γιατρό, και ίσως τραυματιοφορέα), στον κλάδο των επιχειρήσεων (γραμματέα, manager και ίσως υπεύθυνη HR), στον κλάδο της καθαριότητας (οικιακή βοηθό με ότι αυτό περιλαμβάνει), μέχρι και βασίλισσα - πριγκίπισσα και γενικώς...μονάρχη του δικού της Barbo-βασιλείου. Μόλις σήμερα συνδύασα ότι είναι και...Ιχθύς, συναισθηματική, ευαίσθητη και ανιδιοτελής... Έχει επίσης ασχοληθεί με την υποκριτική, με μια σειρά ταινιών και σειρών για παιδιά, ενώ κυκλοφορεί πλέον και...σε κονσόλα. 

Και κάπου εδώ θέλω να αναφερθώ στο προσωπικό μου "παιδικό δράμα", καθώς ανήκω στο ελάχιστο αυτό ποσοστό κοριτσιών των αναπτυγμένων χωρών, που δεν έπαιξα ποτέ με δική μου Barbie, δεν είχα ποτέ μία από αυτές τις ενοχλητικά άψογες κούκλες, ούτε καν, τη barbie - σκουπιδιάρη, γιατί οι Αριστεροί γονείς μου, δεν ήθελαν να αποκτήσω λάθος γυναικεία πρότυπα... Έτσι, με αυτή την ακατανόητη - για τα 5 μου χρόνια - δικαιολογία, αναγκαζόμουν και δανειζόμουν τη 16η, παλιότερη και στραπατσαρισμένη Barbie της φίλης μου, για να μπορέσω να συμμετάσχω στο barboμαγείρεμα, στο barboάπλωμα της μπουγάδας, και σε όλα αυτά τα "barboγυναικεία", που καθόλου δεν τα έχω εξελίξει από το barboεπίπεδο, κατά τα τελευταία 25 χρόνια... 

Φυσικά οι γονείς μου δεν είχαν συμβουλευτεί κανένα παιδοψυχολόγο, δεν είχαν καμία ιδιαίτερη πληροφόρηση μέσω διαδικτύου -γιατί ναι, δεν είχε έρθει στην Ελλάδα ακόμα-, δεν γνώριζαν ότι "τα κορίτσια συγκρίνουν τους εαυτούς τους με την Barbie από πολύ μικρή ηλικία, γεγονός που ασκεί πολύ αρνητική επίδραση στην αυτοεκτίμησή τους όταν είναι μεταξύ 5 και 8 ετών", όπως καταγράφουν οι συγγραφείς του βιβλίου "Καταναλωτική κουλτούρα, ταυτότητα και ευημερία" Helma Dittmar Και Emma Halliwel. Συμπληρώνουν μάλιστα, ότι η Barbie επηρεάζει την εικόνα που έχουν τα κορίτσια μικρότερης ηλικίας για τον εαυτό τους, όμως αυτή την εικόνα τα κορίτσια την κουβαλούν μαζί τους μεγαλώνοντας (...). Επίσης οι γονείς μου, δεν μπορούσαν να συνδυάσουν την συγκεκριμένη κούκλα, με την μετέπειτα έξαρση των φαινομένων ανορεξίας και πλαστικών επεμβάσεων, αλλά ούτε και με τα πρότυπα προώθησης φυλετικών - ρατσιστικών διακρίσεων, όπως τονίζει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Berkley, Atena Young. 

Για να μην είμαι άδικη όμως, δεν έχω διαπιστώσει κάποια ιδιαίτερη απόκλιση ή επιρροή του "ύπουλου" αυτού παιγνίου, στην προσωπικότητα και τον χαρακτήρα γυναικών - σήμερα -, που στην αθώα παιδική τους ηλικία, ήταν κολλητές της Barbie - αστροναύτης. Ίσως μάλιστα να συμβαίνει το αντίθετο, και να παρουσιάζω εγώ, ιδιαίτερες αποκλίσεις στο χαρακτήρα και την προσωπικότητα, ενίοτε ασύμβατες με τη γυναικεία "φύση" και "ευαισθησία". Αυτό όμως, δε νομίζω ότι σχετίζεται τόσο με την αποχή μου από τη barboμανία, όσο με την ενδοοικογενειακή συστημική και εκπαιδευτική επιβολή των αρχών της "ρομαντικής αριστεράς και σοσιαλδημοκρατίας"...

Καλή μας Εβδομάδα!