Καθώς σήμερα, δεν είχα ιδιαίτερη έμπνευση για να επεξεργαστώ κάποιο μείζον ζήτημα της ανθρωπότητας, αποφάσισα να αναφερθώ σε ένα δικό μου, προσωπικό προβληματισμό, που καθόλου υποδεέστερο δεν τον θεωρώ, αφού αφορά στη βασικότερη από αρχαιοτάτων χρόνων, ανάγκη της τροφής!
Όλες (και όλοι) εμείς λοιπόν, που ο αδυσώπητος ο χρόνος, μας βρίσκει εκεί κάπου γύρω στα 30 - λίγο πάνω, λίγο κάτω δεν έχει σημασία- και που αποφασίζουμε - προς τιμήν μας - να ανεξαρτητοποιηθούμε "πλήρως" από τη ζεστή οικογενειακή μας εστία, αντιμετωπίζουμε σίγουρα, πολλαπλά προβλήματα. Από προσωπική επιλογή, θα παραβλέψω, όλα τα σχετικά, με λογαριασμούς και κρίση και ανασφάλεια, και θα αναφερθώ αποκλειστικά και μόνον, σε όλα αυτά τα "ΚΟΥΜΠΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ", με τα οποία βρισκόμαστε καθημερινά "αντιμέτωποι".
Έτσι, έρχεται το πλήρωμα το χρόνου, που ανακαλύπτουμε, ότι όλες οι ώρες πάνω από τα βιβλία, για τις σπουδές ή για τη δουλειά μας, διόλου δεν συνέβαλαν στην επιμόρφωσή μας γύρω από τα "κουμπιά και τους διακόπτες" της ζωής μας, με αποτέλεσμα, το επίπεδο των γνώσεών μας, να προσεγγίζει αυτό, των ανθρώπων της νεολιθικής εποχής. Η πρόοδος μάλιστα της τεχνολογίας, απαιτεί εξειδικευμένο χειρισμό όλων αυτών των υπερσύγχρονων συσκευών, όπως η κουζίνα, το πλυντήριο, το σίδερο ή πρέσα, η ηλεκτρική σκούπα, κ.ο.κ.
Μετά από ενδελεχή έρευνα, παρατήρησα, ότι ο μεγαλύτερος όγκος κουμπιών και διακοπτών, για ένα δαιμονισμένο λόγο, συσσωρεύεται στο χώρο της κουζίνας, με κύριο πρωταγωνιστή, τη γνωστή σε όλους μας... ηλεκτρική κουζίνα!
Στο βασικό μέρος αυτής, (της κουζίνας) υπάρχει ένας φούρνος, ο οποίος μάλιστα, ψήνει σε διάφορα... επίπεδα (ναι κι όμως!) και άνωθεν αυτού, συναντούμε συνήθως, μια επιβλητική σειρά κουμπιών και διακοπτών, με νούμερα και σχέδια, που λογικά θα παίζουν βασικό ρόλο στη λειτουργία του. Στο πάνω μέρος αυτής της πολυσύνθετης συσκευής, τοποθετούνται σχεδόν πάντα οριζοντίως, τα "μάτια", (επιστημονικά: εστίες ανάφλεξης), και σε μία ασφαλή απόσταση από αυτά, ο απορροφητήρας. Αν συντονίσουμε όλα αυτά - τα κουμπιά και τους διακόπτες -, στην ένταση, στους βαθμούς, στο timing κ.ο.κ., μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά την ως άνω συσκευή, αφού φυσικά έχουμε προηγουμένως τοποθετήσει εντός αυτής, τα υλικά της επιλογής μας, σωστά συνδυασμένα.
Νομίζω, είναι εκ περισσού να επισημάνω, ότι μόνο μέσα από την παρατήρηση απέκτησα τις ως άνω γνώσεις, διότι, αν έχετε διαβάσει προηγούμενες αναρτήσεις μου, θα παρατηρήσατε ότι έχω μια "Αριστερή" - και φεμινίστρια - μανούλα , η οποία ουδέποτε μου επέβαλε να συμμετάσχω σε παρόμοιες "μικροαστικές" δραστηριότητες που παρέπεμπαν σε αναχρονιστικά γυναικεία πρότυπα. Και, εδώ που τα λέμε, ούτε κ εγώ επέδειξα ποτέ, ενδιαφέρον ή κλίση σε αυτές. Και για να καλυφθεί αυτό ακριβώς το κενό, εφευρέθηκε πριν πολλά πολλά.... χρόνια, το ΤΑΠΕΡ! Σίγουρα από κάποια δαιμόνια μανούλα! Και όλοι εμείς, μόνο να την ευχαριστήσουμε μπορούμε! Και αυτή...και όλες τις υπόλοιπες!
Στα προσεχώς... "ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ".
Επανέρχομαι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου